خبر و دیدگاه
اندرباب بانو ثریا بها _ پاسخی به پرسشی
برخی پرسشها تنگناهای پاسخدهی اخلاقی دارند. چندین پرسشی پیرامون دیدگاه من در مورد بانو ثریا بها، مطرح شدند.
محمدعثمان نجیب
نمایندهی مکتب دینی-فلسفی
من بیش از این نه میدانم، مبان
گرچه پاسخ من همان است که گفتم، من جامعالکمالات نیستم تا در هر موردی، هر چیزی را بدانم و ابراز دیدگاه کنم. به هر رو، چون تکرار پرسش دوستان زیاد بود، کوتاه مینویسم!
درودها !
اگر منظور تان نظر شخصی من باشد، یا نگاه سیاسی، بلی پاسخ میدهم.
اگر مرا به جای کدام مقام و صاحب صلاحیت برای ابراز نظر در مورد اشخاص فکر کرده اید، اشتباه است و من کدام کارهیی نه بودم و نیستم و صرف یک ناظر حوادث بودم و بانو ثریا را فقط در سال های پسین شناختم. باری به دوستان دگر هم عرض کردم که من جامعالکمالات و مخزنالاطلاعات نی ستم. تنها در چنبرهیی معلومات دارم که حضور داشتم یا مستند شنیدم.
من از نزدیک بانو ثریا بها را نه دیده و نه میشناسم. مگر با نوشتههای شان آشنا هستم و گاهی ازنوشتههای شان نقل قول هم کرده ام. همه اعضای حزب اگر به صورت کل، نه، کموبیش با نام ایشان آشناست. ما چندبار تلفونی با هم صحبت کردیم. خاطراتی از گذشته را روایت کردند. بخش جنجالی جفایی که میراث فرار ایشان و شوهر شان از کابل بهجا گذاشت، زندانی شدن و مورد استنطاق و پرسوجو گرفتن رفقا و همکاران موظف ما در حفاظت از منزل شان بود. با آن که من مستقیم در آنگاه وظیفه نهداشتم، اما روایات را بعدها مفصل شنیدم. در یکی از نقل قولهای شان که من از سایت وزین بازتاب حقیقت داشتم، برخی رفقا بر من ایراد گرفتند و من دلایل دفاع خود از ایشان را نوشتم. دانستم که دلایل دفاعی برای شان بسنده نه بود. رفته رفته دیدم که ایشان یک انکار صریح از عضویت شان در حزب داشتند و به دشمن علنی اعضای حزب و رفقای شان تبدیل شده اند و خودشان را مخالف حزب جا میزنند، همان حزبی که هنوز ما راه آن را نه یافته بودیم، مگر بانپ ثریا پلکان ترقی و رشد ذهنی و هوشی و شخصیتی در آن را آموختند و در رده های اول رهبری حزب جا باز کردند. روزی از جناب محترم جنرال سیدکاظم رئیس ما و بعد معین امنیتی وزارت امور داخله در مورد ایشان پرسیدم. معین صاحب از جناب همایون بها، برادر بانو ثریا و فامیل شان به نکویی و پاکی در اجرای وظایف یاد کردند.
زمانی که شوهر سابق شان، برادر شهید دکتر نجیب در رسانهها، اتهام نوشتن کتاب « آیا نجیب را میشناسید » را بالای بانو ثریا بها خانم قبلی شان انداختند، من که آنگاه بخشی از برنامههایجمهوری پنجم را میساختم، برنامهیی در این باره تهیه و آنچه لازم بود، مطرح کردم. آنچه که سبب اختلاف و حتا دوریگزینی من از تبادل افکار با بانو ثریابها شد، تخریب بیحد و گاهی توهین شان به حزب و اعضای حرب و انکار شان از نقشی که حزب در شخصیتسازی شان داشت بود و است. نهمیشود که از خوان کرم حزب استفاده کنی و سود ببری و بعد خودت را دشمنش نشان دهی.
البته که نقش ملموس خانم بها در سالهای پسین برای مبارزهی هویتی و تاجیکانه را نه میتوان انکار کرد.



