درود وتحیت بر برادر واستاد ایمانی ومعنوی ما داکتر صاحب فرید یونس، این متن را کتله ای از دوستان من تهیه وارائه نمودند تا برای شما بفرستم تا از طریق شما با روشنفکران،دانشمندان،رهبران دلسوز وپاک، قوم فارسی زبان بخصوص احمد مسعود، برسانید.
افغانستان کشوری متشکل از اقوام گوناگون، از جمله پشتون، تاجک، هزاره و ازبیک است که طی بیش از پنج دهه جنگ، خشونت، بیثباتی سیاسی و رقابتهای قومی، فضای اجتماعی و سیاسی آن با تعصب، بیاعتمادی و شکافهای عمیق قومی مواجه شده است. در چنین شرایطی، هر قوم تلاش کرده است تا برای حفظ جایگاه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی خود، ساختارها و برنامههای منظم ایجاد نماید.
در میان اقوام افغانستان، پشتونها بیشتر بر محور همبستگی قومی و سنتهای قبیلوی خویش عمل میکنند؛ بهگونهای که روشنفکر، عالم دینی، تکنوکرات، سیاستمدار و حتی افراد عادی آنان، علیرغم اختلاف دیدگاهها، در بسیاری از مسائل کلان قومی با نوعی انسجام و هماهنگی حرکت مینمایند. حتی خلقی های پشتون با طالب همکاری می کند همچنان اقوام هزاره و ازبیک نیز طی سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای بر آموزش، پرورش نسل جوان، ایجاد نهادهای علمی، فرهنگی و تربیتی و تربیه کادرهای تخصصی انجام دادهاند و با برنامهریزی استراتژیک در تلاشاند تا آینده سیاسی و اجتماعی خویش را بر بنیاد دانش، تخصص و مدیریت مدرن استوار سازند.
اما متأسفانه در میان جامعه تاجک و فارسیزبان، آنگونه که انتظار میرود، یک برنامه منسجم، درازمدت و هدفمند برای تربیه نسل آینده و ساختن ظرفیتهای علمی و مدیریتی دیده نمیشود. بسیاری از رهبران و چهرههای سیاسی تاجک، بهجای تمرکز بر ایجاد نهادهای پایدار علمی، آموزشی و فکری، بیشتر درگیر مسائل مقطعی، احساسی و کوتاهمدت بودهاند. این وضعیت سبب نگرانی عمیق نسل آگاه و دلسوز این جامعه گردیده است.
پیام ما، پیامی از سر درد، نگرانی و احساس مسئولیت تاریخی است. از دانشمندان، روشنفکران و شخصیتهای اثرگذار تاجک تقاضا میشود که این واقعیت را با رهبران سیاسی، بهویژه نسل جدید رهبری، در میان بگذارند. امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز است تا بر آموزش نسل جوان، فراهمسازی زمینه تحصیل در دانشگاههای معتبر جهان، تربیه نیروهای متخصص، آگاه و متعهد، و ایجاد نهادهای علمی و فکری سرمایهگذاری صورت گیرد.
و همچنان روی مسایل ایمانی که وجه مشترک همه ماست تمرکز صورت گیرد . متاسفانه مسایل ایمان در بین تاجیکان نادیده گرفته شده و یا جدی فکر نمی کنند . اگر امروز برای ساختن سرمایه انسانی، کادرهای تخصصی و آینده فکری جامعه تاجک اقدام جدی و مسئولانه انجام نشود، در آینده این کوتاهی تاریخی نهتنها سبب ضعف سیاسی و اجتماعی خواهد شد، بلکه نسلهای آینده نیز رهبران امروز را مورد پرسش و انتقاد قرار خواهند داد. آینده یک جامعه، نه با شعار و احساسات، بلکه با علم، مدیریت، برنامهریزی و سرمایهگذاری بر نسل جوان ساخته میشود.تاجیکان باید از محافظه کاری ، منافقت ، لشم بودن و تبعیض میان فارسی زبانان دست بکشند تا یک موقف فکری استوار داشته باشند و باید مسله شهروندی را که شما استاد محترم سالها قبل مطرح کردید. جدی مطرح کنند تا افغانستان به تجزیه نرود . هدف ما تجزیه نیست بلکه اتحاد ملی به اساس کرامت انسانی آست.
از لطف شما درین زمینه تشکر و قدردانی می کنیم.
م . ش. ش
افغانستان کشوری متشکل از اقوام گوناگون، از جمله پشتون، تاجک، هزاره و ازبیک است که طی بیش از پنج دهه جنگ، خشونت، بیثباتی سیاسی و رقابتهای قومی، فضای اجتماعی و سیاسی آن با تعصب، بیاعتمادی و شکافهای عمیق قومی مواجه شده است. در چنین شرایطی، هر قوم تلاش کرده است تا برای حفظ جایگاه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی خود، ساختارها و برنامههای منظم ایجاد نماید.
در میان اقوام افغانستان، پشتونها بیشتر بر محور همبستگی قومی و سنتهای قبیلوی خویش عمل میکنند؛ بهگونهای که روشنفکر، عالم دینی، تکنوکرات، سیاستمدار و حتی افراد عادی آنان، علیرغم اختلاف دیدگاهها، در بسیاری از مسائل کلان قومی با نوعی انسجام و هماهنگی حرکت مینمایند. حتی خلقی های پشتون با طالب همکاری می کند همچنان اقوام هزاره و ازبیک نیز طی سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای بر آموزش، پرورش نسل جوان، ایجاد نهادهای علمی، فرهنگی و تربیتی و تربیه کادرهای تخصصی انجام دادهاند و با برنامهریزی استراتژیک در تلاشاند تا آینده سیاسی و اجتماعی خویش را بر بنیاد دانش، تخصص و مدیریت مدرن استوار سازند.
اما متأسفانه در میان جامعه تاجک و فارسیزبان، آنگونه که انتظار میرود، یک برنامه منسجم، درازمدت و هدفمند برای تربیه نسل آینده و ساختن ظرفیتهای علمی و مدیریتی دیده نمیشود. بسیاری از رهبران و چهرههای سیاسی تاجک، بهجای تمرکز بر ایجاد نهادهای پایدار علمی، آموزشی و فکری، بیشتر درگیر مسائل مقطعی، احساسی و کوتاهمدت بودهاند. این وضعیت سبب نگرانی عمیق نسل آگاه و دلسوز این جامعه گردیده است.
پیام ما، پیامی از سر درد، نگرانی و احساس مسئولیت تاریخی است. از دانشمندان، روشنفکران و شخصیتهای اثرگذار تاجک تقاضا میشود که این واقعیت را با رهبران سیاسی، بهویژه نسل جدید رهبری، در میان بگذارند. امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز است تا بر آموزش نسل جوان، فراهمسازی زمینه تحصیل در دانشگاههای معتبر جهان، تربیه نیروهای متخصص، آگاه و متعهد، و ایجاد نهادهای علمی و فکری سرمایهگذاری صورت گیرد.
و همچنان روی مسایل ایمانی که وجه مشترک همه ماست تمرکز صورت گیرد . متاسفانه مسایل ایمان در بین تاجیکان نادیده گرفته شده و یا جدی فکر نمی کنند . اگر امروز برای ساختن سرمایه انسانی، کادرهای تخصصی و آینده فکری جامعه تاجک اقدام جدی و مسئولانه انجام نشود، در آینده این کوتاهی تاریخی نهتنها سبب ضعف سیاسی و اجتماعی خواهد شد، بلکه نسلهای آینده نیز رهبران امروز را مورد پرسش و انتقاد قرار خواهند داد. آینده یک جامعه، نه با شعار و احساسات، بلکه با علم، مدیریت، برنامهریزی و سرمایهگذاری بر نسل جوان ساخته میشود.تاجیکان باید از محافظه کاری ، منافقت ، لشم بودن و تبعیض میان فارسی زبانان دست بکشند تا یک موقف فکری استوار داشته باشند و باید مسله شهروندی را که شما استاد محترم سالها قبل مطرح کردید. جدی مطرح کنند تا افغانستان به تجزیه نرود . هدف ما تجزیه نیست بلکه اتحاد ملی به اساس کرامت انسانی آست.
از لطف شما درین زمینه تشکر و قدردانی می کنیم.
م . ش. ش
