سلام عزیران
در صفحه ای دوست عزیز جناب محق سفیر اشرف غنی در قاهره متن زیبا را مطالعه کردم که با فلسفه ریالیزم سیاسی نوشته شده بود . نقطه مهم درین مضمون این است که اگر طالبان غلط می کنند ما نباید بالمثل از رویه قومی کار گیریم . این سخن حکیمانه است زیرا قرآن ما را تدریس می کند که بدی را به خوبی جواب گوییم . نکته ای دوم که مبارزات یا جنگ نباید قومی باشد که این هم بسیار مهم است و اما در مضمون گفته نشده که چگونه مبارزه کنیم ؟ پنج سال گذشت و هنوز هم وجه مشترک ما معلوم نیست که چگونه ما ازین تحجر نجات پیدا کنیم ؟
ما می گوییم که همه اقوام باید برادر و برابر باشد و واژه اکثریت و اقلیت دیگر نباشد . آیا این غیر عادلانه است ؟ ما می گوییم که همه مذاهب باید در مقابل قانون حقوق مساوی داشته باشد به شمول مذهب سیکهه و هندو و حالا نصارا هم داریم زیرا اینها در خلقت با ما برادر و خواهر هستند . آیا این غیر عادلانه است ؟ ما می توانیم سنی و شیعه و اسماعیلی باشیم اما برابر و برادر و مذهب باید یک موضوع شخصی باشد . آیا این غیر عادلانه است ؟
ما می گوییم که زن و مرد از نگاه مدنی باید مساوی باشد . آیا این غیر عادلانه است ؟ جناب محق در مضمون وزین شان راه حل را نشان نداده است . اما مشکل زیاد تر از پشتون هاست زیرا نمی خواهند مطالب که در بالا گفتم قبول کنند نه از اقوام غیر پشتون. دیروز در مسجد ابوبکر صدیق رض در شمال کلیفورنیا یک پشتونیست را دیدم که با جناب دکتر وحید مومند صحبت می کرد . من رفتم به رسم اسلام سلام کردم و اما این پشتونیست با من سلام علیک نکرد. من دست دراز کردم نمی خواست دست دهد . فقط به خاطر که من گفته ام مخالف قوم گرایی قوم پرستی و پشتونیزم هستم . اینها نمی دانند که اسلام بالا تر از قوم گرایی است و اما هستند تعداد زیاد این قوم که قوم خود را بلند تر از اسلام می دانند . و اکثریت پشتون ها از طالب دفاع می کنند و نمی دانند که سلام دادن چقدر ثواب دارد . وقتی که یک عده زیاد پشتون ها طالب را حمایه می کنند و قوم خود را بالاتر از اسلام که وجه مشترک ۹۹ در صد افغانستان است بلند تر می دانند چگونه باید این مشکل را حل کرد ؟ جناب محق ؟
امروز یک عده کثیر هستند که قبول ندارند به شمول خودم که وقتی فارسی نوشته می کنم پوهنتون بنویسم . امروز اکثریت غیر پشتون ها پشتونیزه افغانستان را دیگر قبول ندارند به جز یک عده محدود که هواخواخان پشتونیزم هستند و از داود خان دفاع می کنند و هنوز هم پوهنحی و پوهنتون می نویسند در حالیکه زبان مادری شان نیست . میخواهند همان واژه جامعه شناسی را استفاده کنند Status quo که همه چیز مانند شصت سال قبل باشد حفظ کنند و تغییری نمی خواهند بیاورند تا همه مردم در نظام سیاسی خود را آرام حس کنند .
ما می گوییم که سه زبان فارسی که اکثریت صحبت می کند ، پشتو و اوزبیکی زبان های رسمی باشد و اما امروز زبان رسمی گشور پشتو است که یک قوم صحبت می کند و اکثریت مردم این زبان را نمی دانند راه حل این چیست ؟
زنان به نام دین که خود ساخته خود شان و دحتران از کار و تحصیل محروم هستند و ما نمی خواهیم که جنگ را قومی بسازیم پس راه حل چیست ؟ یک اوزبیک ، تاجیک و هزاره هر گز نشنیده اید که به پشتون ها بگوید که بروید در پشت کوه سلیمان زیرا ابن خاک شما نیست و من ده ها بار خوانده ام و شنیده ام که افراد پشتون دیگر اقوام را گفته اند که بروید به تاجیکستان و مغلستان و اوزبیکستان !!!! پشتون ها این وطن را وطن مشترک همه نمی دانند جناب محق عزیز . راه چاره چیست ؟؟ . ما شدید مخالف تجزیه هستیم و در عین زمان مخالف یک نظام تک قومی هم هستیم . لطفا بگویید که راه چاره در چیست ؟ ما عدالت اجتماعی و سیاسی و اقتصادی برای زن و مرد ، مسلمان و غیر مسلمان میخواهیم و اینها قطعا خود را شور نمی دهند . چاره در چیست و جالب است که ما به تعصب محکوم می شویم . یا همین جفنگ قومی را قبول کنیم یا ما ازین کشور نیستیم.
فرید یونس
