به دعوت حامد كرزي، محمود احمدي نژاد رييس جمهور ايران روز گذشته به كابل آمد. قرار بود اين سفر روز دوشنبه صورت گيرد. اما همزماني آن با سفر وزير دفاع امريكا سبب تاخير در سفر احمدي نژاد شد.
سفر احمدي نژاد به كابل پيام هاي روشني به همراه داشت. نخست اين كه احمدي نژاد با اين سفر خواست به غربي ها نشان دهد كه ايران نيز در افغانستان از جايگاه ويژه اي برخودار مي باشد. آقاي كرزي نيز با دعوت از احمدي نژاد نشان داد كه افغانستان در صورت بي توجهي كشورهاي غربي، از ظرفيت هاي موجود منطقه اي استفاده خواهد كرد.
در اين ميان كنفرانس خبري احمدي نژاد و كرزي از چند جهت قابل توجه مي باشد. سخنان محمود احمدي نژاد در اين كنفرانس عمدتا روي مداخله كشورهاي غربي در منطقه متمركز بود. انتظار مي رفت كه آقاي احمدي نژاد در اين سفر روي روابط افغانستان و ايران، و زمينه هاي بهبود روابط دو كشور صحبت كند. آقاي احمدي نژاد با استفاده از تربيون افغانستان به جنگ لفظي خود عليه دشمنان ديرينه ايران ادامه داد. وي امريكا را پايه گذار و حامي تروريزم اعلام كرد. در برخي موارد از غربي ها به عنوان دشمن مشترك ايران و افغانستان سخن گفت. آقاي احمدي نژاد در هنگام ايراد بيانيه خود احساس مي كرد كه در ميدان آزادي تهران در جمع مليشه هاي بسيج سخن مي گويد.
حامد كرزي، رييس جمهور كشور با سكوت خود و برخي وزيران كابينه از جمله ضرار احمد مقبل با تكان دادن سخنان احمدي نژاد را تاييد مي كردند.
بخش عمده سخنان احمدي نژاد مغاير منافع ملي، شرايط موجود سياسي و روابط حیاتی و استراتژيك افغانستان با ايالات متحده امريكا بود. سوال این است که دستگاه دیپلوماسی افغانستان پروتوکول این سخنرانی را چگونه تنظیم کرده بود که احمدی نژاد با استفاده از تربیون افغانستان و برخلاف عرف دیپلوماتیک و احترام متقابل بر علیه دوستان و شرکای بین المللی افغانستان به رجز خوانی بپردازد.
آقاي احمدي نژاد روز گذشته با استفاده از تربيون افغانستان به رجزخواني هاي خود عليه غرب ادامه داد. بخش عمده سخنان وي مغاير عرف ديپلوماتيك و سفرهاي مهمانان رسمي در يك كشور مي باشد.
در اين كنفرانس خوب بود كه رييس جمهور كشور به جاي سكوت در برابر رجزخواني هاي احمدي نژاد به كارنامه اين كشور از دهه هاي 60 تاكنون اشاره مي كرد. مردم افغانستان خاطرات تلخ مداخله هاي ايران و مهمان نوازي اين كشور از داكتر نجيب الله را در سفر به مشهد فراموش نكرده است. خاطرات تلخ اردوگاه هاي سفيد سنگ و تله سياه زاهدان و كشتار بي رحمانه مهاجران افغان در شيراز و اصفهان و اخراج خانواده هاي آنان را در فصل زمستان از ياد نبرده اند.
آقاي كرزي خوب بود كه از سرنوشت كودكان مهاجر افغان در ايران كه در آرزوي سواد و مكتب اند و از پنج هزار زنداني افغان كه به گفته عطا الله لودين، نماينده پارلمان كشور كه اخيرا از ايران بازديد كرده، 3000 تن آن محكوم به اعدام اند، صحبتي به ميان مي آورد. انتظار اساسي اين بود كه مقام هاي افغان حداقل جايگاه و شان خود را در اين كنفرانس حفظ مي كردند و از حيثيت و اعتبار افغانستان دفاع مي كردند.
براي مقام هاي افغانستان خوب بود كه در واكنش به اظهارات تهاجمي مقام هاي ايران، مانند قربان حقجو، رييس عامل اتاق هاي تجارت و صنايع افغانستان، واكنش نشان مي دادند و حداقل حضور در چنان فضايي را تحمل نمي كردند.
