خبر و دیدگاه
دو دکتر نجیبی که من دیدم

محمدعثمان نجیب
نمایندهی مبان
مکتب دینی-فلسفی
من بیش از این نهمیدانم
جدا از اختلاف سیاسی ما با دکتر نجیب و سیاست هایش،دکتر نجیب و برادرش از نظر من شهید اند.
محاسبهی خدا و بنده را خود خدا میداند.
چندی پیش در یکی از نوشتههایم دکتر نجیب و برادرشان را « شهید » خطاب کردم.
برخی دوستان در دیدگاههای شان، علنی نوشتند، مگر دو تن شان در پیامگیر من را ملامت چی که سرزنش و به مناظره دعوت نمودند.
دلیل شان ( شهید ) خطاب کردن دکتر نجیب توسط من در کدام پستی بوده.
خوب میبود اگر چنین برنامهیی داشتند، همین فراخوان شان را عمومی میساختند.
به هر رو.
کوتاه خدمت منتقدین محترم علنی و پیامی عرض دارم این که!
مباحث فقهی و دینی خیلی نازک و قابل تامل اند و هر کسی از جمله من را صلاحیت علمی دینی نیست تا بیایم به مناظره با شما. چرا گمانم چیزی را من بگویم که به نظر شما برابر نه باشد و یا شما دلیلی بیاورید که رد کردن آن از سوی من جنجالی برپا کند.
بلی اگر میگفتید که دلیل من چیست؟ شاید پاسخ میدادم.
اما آنچه را من از دین میدانم، یک اتفاق آشکار را میتوانی تشخیص خوب و بد بدهی که به ظاهر و چشم دیده باشی و دلایلی برای رد یا تایید گفتارت بیاوری.
در ظاهر امر، من روز شهادت دکتر نجیب و برادرش احمدزی را از نزدیک زمانی دیدم که اجساد شکنجه شدهی شان با بیحرمتی و تن خستهی شان از فرط تحمل دردهایی که تنها خود شان احساس کردند. خون ریخته شده از سر تا پای دکتر نجیب و جسد خفه شدهی احمدزی برادرش، داخل کردن پولهای کاغذی از سوی طالبان حاضر و مسلح امنیتگیر در آن صبحگاه وحشت من و بیشترین حاضران را چنان آزرد که هیچ دردی را دوا کرده نه میتوانستیم. و هیچ کاری در آن تصادف بد که سر خوردیم،از رخ ما ساخته نهبود.
من با توجه به تجارب کاری و سیاسی و اوپراتیفی، زودتر تشخیص دادم که کار از پاکستان است و هدایت از شرق و غرب و مجری هم همان گروه نیابتی طالب. من در همانجا تشخیص دادم که این عمل توسط ایادی سازمان استخباراتی پاکستان صورت گرفته است. چرا ما تاریخ پاکستان و جهان غرب و شرق را خوب میدانیم و نامردی های شان را بیشتر از همه کشورها تجربه و احساس کرده ایم.
پس به اساس نصوص شرعی، ما نه میتوانیم بین خدا و بنده مداخله کنیم. اما با درک از این که دکتر نجیب و برادرش توسط نیروهای بیگانه شهید شدند را تشخیص داده میتوانیم.
جدا از این که ما اختلاف سیاسی و برخوردی با سیاستهای منجر به شهادت خود دکتر صاحب نجیب داشتیم، مگر روا دار نه بودیم که یک افسر یا یک گروه مشخص مرگ، از قبل تعیین شده و در نخستین شب و صبح زود اشغال کشور ما توسط طالبان یا همان ایادی شرق و غرب با چنان فضاحتی شهید و جسدهای بیروح شان درست در همان جایی آویزان شوند که دکتر نجیب از آنجا پاکستان را اخطار داده بود.
در برخوردهای سیاسی مان نهمیشود عواطف انسانی و هموطنی را فراموش کنیم. اشتباهی که خود دکتر و حواریون درجه یک شان انجام دادند و سرنوشت کشور را به نابودی رسانیدند. آنان یکی یکی فرار و در غرب پناهنده شدند و یا با مرگ طبيعی شان درگذشتند. این دکتر و برادرش بودند درد و زجر و شکنجه و شهادت و فضاحت را کشیدند.
لذا از نظر من به شخصه، دکتر نجیب و احمدزی، هردوی شان شهید اند. این که خدا با کی و کدام بندهی خود چی محاسبه دارد را هیچ مفسر دینی توضیح داده نه میتواند.
یکی از فرماندهان نامدار جهاد مجاهدین هم در دوران جمهوری کرزی، با دبدبه در پاسخ مجری یک برنامه گفتند که دکتر نجیب مسلمان نه بود و شهید گفته نه میشود.
در آن زمان هم تنها کسی که مقابل وی ایستاد و نوشت من بودم و پرسیدم، بگوید که تشخیص صلاحیت شهید شمردن یا نه شمردن دکتر نجیب یا هرکس دگری را از کجا گرفته است؟ دکتر نجیبی که رسانهها پر از تلاوتهایش اند و آنگونه که من در خاطراتم نوشتم، کسی روایت کرد که در دوران بودن به دفتر نمایندهگی سازمان ملل، چند جز قرآن کریم را نیز حفظ کرده بود.
پس من نهمیتوانم دیدگاه شخصی خود را برکسی تحمیل کنم یا از انتقاد دگران هراس داشته باشم.
ماه قبل هیلهجان نجیب، دختر شهید دکتر نجیب از مارشال دوستم پرسیده بود که در هنگام زندانی شدن و شهادت پدرم کجا بودید؟
من به همین بهانه رسالهیی را تحت کار گرفتم زیر عنوان!
( دو دکتر نجیبی که من دیدم )
اگر حیات باقی بود، مدت طولانی انتظار نهمیمانید و این کتاب را میخوانید. ارچند بخشهای زیاد آن را من سالها پیش در روایات زندهگی ام نوشتهام.
حالا تصمیم شما با شما و تصمیم من با من.
بدرود.
پ،ن!
اندرباب خودم!
انسان خردگرا در هر گاهی خودشرا ملزم به رعایت ضابطههای اخلاق معنوی و اجتماعی دانسته، تا نهداند، پرتاب های احساسی نهمیکند.
چنان انسانی میرایی نهدارد که دراک معنویت بوده و آن را الگوی تبحر خود قرار داده و اساسات علمی و آدمیت زندهگی را کمان پرتاب تیرهای خرد بسازد.
زیستار عقلانی هم عزتنفس میآورد و هم مناعتطبع.
حاشا که من انسان نهباشم و انسانیت را توصیهکنم.
این نوشته به هیچ صورت دفاع از خطاها و اشتباهات تاریخی داکتر نجیب شهید نیست. بار ملالتخاطر این کشور از مرحلهیگذار خودخواستهی ایجاد خلای قدرت توسط خود ایشان بود.
دنباله دارد…



