برداشت شخصی من از برخی واکنشها نسبت به سخنان اخیر محترم حنیف اتمر این است که در میان بخشی از جامعه ما نوعی تناقض فکری و سیاسی دیده میشود که نیازمند تأمل جدی است.
جناب اتمر و بخشی از جریانهای سیاستورز وابسته به تفکر تمامیتخواه قومی، باور دارند که سقوط طالبان به نفع افغانستان نیست. این دیدگاه، بهگونهای آشکار ریشه در حفظ انحصار قدرت و تداوم یک ساختار غیرمشارکتی دارد؛ ساختاری که در آن اراده و حقوق همه اقوام و شهروندان بهصورت برابر دیده نمیشود.
اما پرسش اساسی اینجاست:
همان افرادی که این دیدگاه آقای اتمر را نقد میکنند، چرا در مورد ایران موضع متفاوت اختیار میکنند؟ چرا سقوط حکومت آخوندی را به نفع مردم ایران، فارسیزبانان و پیروان مذهب تشیع نمیدانند؟ آیا این برخورد دوگانه، نوعی «یک بام و دو هوا» نیست؟
اگر معیار ما دفاع از آزادی، عدالت، کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت مردم باشد، این معیار باید در همهجا یکسان تطبیق شود؛ چه در افغانستان و چه در ایران. نمیتوان استبداد و انحصار را در یکجا محکوم کرد اما در جای دیگر، بهدلیل تعلقات قومی، زبانی، مذهبی یا سیاسی، آن را توجیه نمود.
واقعیت این است که طالبان و حکومت آخوندی، هر دو در بسیاری از جنبهها شباهتهای جدی دارند: محدودیت آزادیهای فردی، سرکوب مخالفان، استفاده ابزاری از دین برای حفظ قدرت، و تضعیف حقوق شهروندی. بنابراین، برخورد متفاوت با این دو پدیده، این پرسش را بهوجود میآورد که آیا ما واقعاً بر اساس اصول قضاوت میکنیم یا بر اساس تعلقات و احساسات؟
جامعهای که میخواهد به بلوغ سیاسی برسد، باید معیارهای خود را شفاف، عادلانه و بدون تبعیض تعریف کند. عدالت و آزادی زمانی معنا پیدا میکند که برای همه خواسته شود، نه فقط برای کسانی که به ما شبیهاند.
داکتر همت فاریابی
درود به داکتر صاحب همت فاریابی!
به نکته خیلی مهم انگشت گذاشتید. من هم به این اندیشه بودم که چرا یک تعداد از افغانستانی های ما که سخن از عدالت و ترقی و پیشرفت میزنند، به نفع رژیم آیدیالوزیک و دیکتاتوری ولایت فقیه تبلیغ و خدمت می کنند. البته آن تعدادی راکه دارای کمی شهرت و شنونده هستند حدس میزنم که بیگمان ولایت فقیه پول زیادی را در دامن آنها ریخته باشد. بدلیل اینکه پول مصرف کردن کار ولایت فقیه است یاد ما است که به کرزی چطور بکس های دالر را میدادند، در حالیکه کرزی هیچ تقاضا نکرده بود ولی ولایت فقیه برای استفاده های خود پول های باد آمده از فروش تیل را به او می ریختند. ولایت فقیه پول مردم ایران را بخاطر استفاده سیاسی خود بیدریغ در داخل و خارج میریزد.
اما یکتعداد کور مغز هائی اند که از لحاظ نادانی به ولایت فقیه خدمت میکنند. در حالیکه ولایت مثل طالبان اند. علیه طالبان گپ میزنند و تبلیغ میکنند و لی به ولایت فقیه که از طالبان کرده خطر ناک ترند خدمت می کنند. طالبان مثل کف آب اند به اسانی نابود شده میتوانند ولی ولایت فقیه 47 سال است که امکانات ایران را در رشد و تقویه و تعمیم آیدیالوزی افراطی دینی به مصرف رسانده است. یعنی دشمن اول امنیت و بشریت در جهان ولایت فقیه ایران می باشد.
قلم داکتر صاحب همت بزرگوار همیش جاری باد!