روز سیاه نهم سپتامبر 2021
افغانستان روز های سیاه زیادی را ثبت تاریخ خود دارد. از همه بدترین و سیاه ترین صفحه آن همانا قتل و حذف احمد شاه مسعود قهرمان ملی این سرزمین می باشد. احمد شاه مسعود نماد مبارزه بخاطر سربلندی میهن و خوشبختی انسانهای این میهن می باشد. او از عنفوان جوانی کمر همت بخاطر استقلال و خود ارادیت و خوشبختی این میهن بست و استوار و قدراست در خم و پیچ های مبارزه قدم برداشت و پیش و رفت.
چیزی که اورا مستثنی و ممتاز نشان میدهد، همانا باز نگری و باز بینی او از راه طی شده می باشد. او از هر خم و پیچی که گذشت روی کردار و افکار خود مکث نموده و با اتخاذ راه نو و تصمیم نو استوار به پیش قدم می انداخت. در زمان داوود خان فکر اخوانی گری ذهن و روان اورا پیچانده بود همین ایدیا او را به حکومت داوود خان در انداخته بود ، هنگام تشدید مبارزه داوود خان علیه گروهای اخوانی او ناگذیر به پاکستان پناه برد. اما زمانی نگذشت که از بدنیتی پاکستان نسبت به افغانستان آگاهی حاصل کرد و بودن خود در پاکستان را به بازبینی گرفت و در نتیجه به پاکستان نه گفت و به کوهای افغانستان پناه برد. پاکدلی و صداقت او در مبارزه به او یک عظمت و جذبه خاص بخشیده بود که مردم دور او جمع می شدند و نجات خود و وطن خودرا در او می دیدند. تعداد زیادی به دور او جذب شده بودند تا اینکه روزی از مرکز رهبری اخوانها به نام نهضت اسلامی دستوری دریافت می دارد که انقلاب اسلامی در راه است و او هم باید حکومتی پنجشیر را فتح و منتظر اعلان رادیو از برقراری حکومت اسلامی باشد. احمد شاه مسعود با شهامت و درایتی که داشت به حکومت پنجشیر حمله و تمام واحد های مربود حکومت را به تصرف در آورد. بعد معلوم شد که این دستور از کله های خام و ناپخته رهبران نهضت بیرون آمده بود، عاجل دستور عقب نشینی میدهد و کار خودرا مورد باز بینی قرار میدهد، در نتیجه ارتباط و وابستگی خودرا از نهضت اسلامی قطع و خود سازمان جداگانه ای بنام شورای نظار تاسیس و سوق و اداره آنرا مستقلانه بدست میگیرد. نظم و دسپلین و اداره ای که ایجاد می کند، و مقاومت و درایتی که در مبارزه علیه حملات هوائی و زمینی ارتش سرخ شوری از خود نشان میدهد ، زبا ن زد عام و خاص می شود و مورد تحسین همه قرار میگیرد. بر اساس همین نظم و استقلالیت و مقاومت و مبارزه او بود که حزب وطن هنگام سقوط ترجیح داد که قدرت دولتی را به او پیشنهاد نماید. او منصفانه و دور از خود خواهی فکر کرد که در این پیروزی تمام مردم افغانستان و تمام نپروهای جهادی و تنظیمی شریک اند او به رهبران تنظیم ها گذارش داد که باید جلسه بگیرند و آماده گرفتن قدرت دولتی از دولت دکتر نجیب الله شوند ، همان شد که رهبران مجاهدین در پشاور جلسه نمودند و طرحی را ریختند که قدرت دولتی را حضرت صبغت الله مجددی منحیث رئیس جمهور موقت تسلیم می شود و بعد از سه ماه شورای اهل حل و عقد دایر و رئیس جمهور دولت اسلامی افغانستان را انتخواب خواهند نمود. دوره حکومت عبوری صبغت الله مجددی به پایان رسید و برهان الدین ربانی به انتخواب اکثریت شرکت کنندگاه شورای اهل حل و عقد بحیث رئیس جمهور دولت قانونی افغانستان انتخواب گردید.
شگفت اینست که با تشکیل دولت جوان و قانونی بجای اینکه همه دست بکار شوند و به اعمار افغانستان مستقل و سربلند بپردازند، به دستور همسایه های بدنیت مثل پاکستان و ایران، گماشته های شان به بغاوت و شورش علیه دولت جوان و قانونی اسلامی افغانستان دست زدند. دولت قانونی افغانستان تحت رهبری نظامی احمد شاه مسعود توانستند قهرمانانه از استقلال و تمامیت ارضی افغانستان دفاع نمایند و نگذاشت که بغاوتگران بتوانند بار دیگر زنجیر استعمار را به پای مردم افغانستان به بندند.
در اینجا احمد شاه مسعود باز به ارزیابی راه طی شده پرداخت و به این نتیجه رسید که یگانه راه برای احیای عزت افغانستان و سعادت مردم آن تشکیل دولت به انتخواب مردم افغانستان می باشد و بس. یعنی زمامدار و دولت برامده از صندوقهای رای انتخواب شهروندان خواهد توانست کشتی آسیب دیده کشور را به ساحل نجات برساند. این فارمول و نتیجه گیری قهرمان ملی افغانستان با دست آورد های علمی عصر حاضر کاملا همنوائی دارد. نتیجه این فورمولبندی را ما در جهان بچشم سر دیده و می بینیم. کشور های در سطح رفاه همه همین راه را زیر عنوان لبرال دموکراسی (مردم سالاری) عملی ساخته اند. دموکراسی یعنی خواست و اراده اکثریت شهروندان یک کشور. دموکراسی حقوق شهروندی را در خود نهادینه دارد و رعایت حقوق شهروندی، تساوی حقوق تمام اقوام افغانرا منضمن خواهد بود.
در اینجا ما روی یک خصلت عالی حضرت مسعود یعنی خصلت باز اندیشی و باز نگری و شک و سوال سخن راندیم . برای پیروی از خط و مکتب مسعود باید ما شک و سوال و باز بینی و سنجشگری را رهنمای عمل خود قرار دهیم. و این نکته قابل توجه و اساسی در مکتب مسعود می باشد.
راه و مکتب مسعود پر از رهرو باد!
راه و مکتب مسعود پر از رهرو باد!
