زندگی من : قسمت پنجاهم
مردم افغانستان به شمول قشر تحصیل یافته اکثرا با فرهنگ پوسیده و عقب مانده قومی و قبیله یی زندگی می کنند نه فرهنگ اسلام که همه اش اخلاق مدنی ، عدالت و صداقت واقعی است. در فرهنگ قومی و قبایلی ، زور ، بی عدالتی ، دفاع از ظالم و دیکتاتور ، تهمت ، وعده خلافی خود خواهی ، مردم را حقیر شمردن که فهرست آن بسیار طویل است موج می زند .
انجمن سنایی غزنوی در شمال کلیفورنیا بد ترین ناجوانی را با من کردند. آقای قوام که در سال ۲۰۰۸ رئیس انجمن بود از من خواهش کرد که با دکتر روان فرهادی به تماس شوم که یک مطلب در باره سنایی بنویسد. من کفتم به هر دو دیده من این کار را می کنم . در آن رمان دکتر فرهادی در دانشگاه برکلی- گلیفورنیا ادبیات فارسی تدریس میکرد اما در امریکا نبود . فکر می کنم در پاریس یا مالیزی بود درست به خاطر ندارم . ما در اخیر هفته صحبت می کردیم . خواهش انجمن سنایی را برایش گفتم و قبول کرد و یک رساله زیر عنوان « حکیم سنایی غزنوی : چه میراث گرفت ؟ چه میراث گذاشت ؟ برای من فرستاد. که باید چاپ می شد .




وقتی رساله به دست من رسید و من آنرا به انجمن سنایی فرستادم چند روز بعد. به من آقای قوام پیام داد که مشکلات بودجه دارند و معذرت میخواهند نمی توانند چاپ کنند. من به باد هوا فهمیدم که گپ در کجاست و حیران ماندم که به دکتر روان فرهادی چه بگویم ؟ زیرا من نمی خواستم کم آیم و نمی خواستم مقام یک استاد به آن علمیت و بزرگی به خاطر بی اعتنایی و عقده های شخصی چند نفر پایمال شود و وقت هم کم بود . به دکتر روان فرهادی گفتم که مشکلات اقتصادی دارند و اما شما تشویش نکنید چاپ می شود . من دست به کار شدم و برای اینکه رساله شکل رسمی داشته باشد موضوع را با رنا جان پوپل مدیر اجرائیه اتحادیه افغانها در میان گذاشتم و خواهش کردم که اگر امکان داشته باشد ، رساله به نام اتحادیه به چاپ رسد تا شکل رسمی داشته باشد و اما مصارف آنرا خودم تادیه می کنم . این خواهش پذیرفته شد.
من هم دست به کار شدم ، هم تایپ کردم و هم چاپ کردم . انجمن سنایی چون با فرهنگ اسلامی تعامل نکردند ، یا نمی دانستند که وعده خلافی چقدر گناه بزرگ در اسلام است ، اگر هر کدام شان ده دالر انداز میکردند رساله چاپ می شد و اما این کار را نکردند و یک مخالفت علتی به دکتر فرهادی بود. اگر آنها به مقام علمی او اجترام می داشتند این کار را هرگز نمی کردند. دکتر فرهادی هواخواهان و مخالفین خود را داشت و اما هواخواهان او به مراتب زیاد تر از مخالفین او بود . من یک کار دیگر هم کردم که زندگینامه دکتر روان فرهادی را در صفحه آخر رساله، خودم تحقیق کردم و به چاپ رساندم . همچنان برای اینکه موضوع جالب شود همان کرونولژی یا فهرست میراث سنایی را که به قلم خودش برای من نوشته بود در ورق آخر رساله به چاپ رساندم . روحش شاد و بهشت برین جایش باد . واقعا یک عالم بزرگوار بود، من تا امروز به قوت او در ادبیات فارسی ، زبانشناسی ( شش زبان ) و تاریخ افغانستان و خاور میانه کسی را به علمیت او سراغ ندارم . وقتی دانست که من رساله را چاپ کردم ، بسیار ساده و آسان گفت : آفرین ! و وقتی فهرست میراث سنایی را به قلم خودمه برای من تهیه کرده بود، دید گفت در چاپ سبک یادگار نگاری کلاسیک را به کار بردی !
من افتخار دارم که بسیار موضوعات را در تاریخ ، فرهنگ افغانستان مخصوصا در آموزش واژه شناسی عربی وهمچنان سبک نویسندگی سلیس را از او آموختم.
در اجتماع افغان ها یا افغانستانی ها ( هر کدام به ذوق شماست ) چون شهرت من بالا گرفته بود حسادت ها خیلی زیاد شد . دکتر مسعود جانباز که یک حوان بسیار نازنین ، متشبث و فعال فرهنگی بود و جدید دکتورای خود را در رشته روانشناسی از آلمان گرفته بود به کار های من بسیار شدید علاقمند شد و من را به مونشن آلمان دعوت کرد . ازین جا یعنی کلیفورنبا قبلا چاپ کردم که بر علیه من یک چند نفر از روی حسادت در اروپا شب نامه پخش کرده بودند که من را افغانها اجازه ندهند در کشور های اروپایی سخنرانی کنم ، نتیجه اینکه در مسجد مونشن طرفداران و مخالفین من دعوا کردند و مخالفین می گفتند من سحنرانی نکنم ، به تشبث دکتر جانباز ، پولیس آلمان مداخله کرد . من را در هوتل هیلتون جا داده بودند و از هوتل خواهش کرده بودند که اگر کسی در باره من سوال کند من آنجا نیستم . پولیس آلمان برای مردم مسجد گفت که اینجا آزادی بیان است و مهمان شما حق دارد سخنرانی کند و من سخنرانی کردم و اما در مدت اقامتم آنقدر سیکوریتی من را سخت گرفته بودند که یک کیلاس آب را من بدون اجازه مهماندار نمی توانستم از دست کسی بگیرم. دکتر جانباز یک مصاحبه در باره اسلام در دنیای معاصر با من کرد و آنرا به شکل DVD چاپ کرد و رایگان به مردم توزیع نمود . مخالفت ها چایی را نگرفت و من قبلا گفتم که در هامبورک به دوهند یک جوان به نام حاجی فقیر محمد ، فرانکفورت ،به دعوت آقای قیومی و مونشن به دعوت و تمویل پولی افغانها سخنرانی کردم و برنامه ها بسیار استقبال شد. به خاطر ندارم در گذشته نوشتم یا خیر که یکبار مخالفین عکس من را با احسان الله بیات در روی بیرق ایران چاپ کرده و در ایمل پخش کرده بودند یعنی که ما نماینده ایران هستیم و یکبار دیگر عکس من را همرای نخست وزیر اسرائیل مونتاژ کرده بودند و در زیر آن نوشته بودند که من یهود هستم . یک کلاه و ریش یهودی هم برای من ساخته بودند . من هر دو را در برنامه خود « داکتر یونس شو » نشان دادم . خداوند غریق رحمت کند حامد جان فرهادی خواهر زاده من را وقتی برایش گفتم یک سخن بسیار مهم و جالب به من گفت : ماما با این کار ها تو را زیاد تر مشهور می سازند و همینطور هم شد ومن را با حسادت های خود زیاد تر مشهور ساختند ، در خانواده ما حامد بسیار مطالعه میکرد و به شعر و اشعار هم دسترس کافی داشت . این همه حسادت ها و مخالفت ها من را به یاد یک گفته چرچیل نخست وزیر انگلیس انداخت که گفته بود « هیچ کس گلوله اش برای یک پرنده مرده به هدر نمی دهد . اگر به سمت تو شلیک کردند بدان که در شرف اوج گرفتن هستی »



