آیا میدانستید «تنگه هرمز» فقط یک گذرگاه استراتژیک در سیاست و اقتصاد امروز نیست؟ نام این تنگه حامل یکی از عمیقترین لایههای تاریخ ایران باستان است.
قدیمیترین و معتبرترین ریشه نام «هرمز» به «هورمَزد» (شکل تحولیافته اهورامزدا)، «خدای بزرگ و خالق در جهانبینی» ایرانیان باستان برمیگردد. در واقع، تنگه هرمز در اصل به معنای «گذرگاه هرمزد» یا «تنگه متعلق به اهورامزدا» است.
اما چرا اهورامزدا روی این تنگه گذاشته شد؟
در فرهنگ ایران باستان، مکانهای مهم طبیعی با نام ایزدان نامگذاری میشدند. این تنگه به عنوان دروازه ورود به فلات ایران، مرز طبیعی پهنههای دریایی و گلوگاه حیاتی آبهای جنوب، جایگاهی بسیار مقدس و مهم داشت و این نامگذاری به معنای نسبتدادن حفاظت، قدرت و قداست به این گذرگاه بود.
هرمز در روایتهای اسطورهای نیز نماد قدرت، خرد و فرمانروایی است. این نام تا امروز باقی مانده است، زیرا تنها یک نام جغرافیایی نیست؛ بلکه لایهای زبانی، اسطورهای و هویتی را با هم حمل میکند که در جغرافیای جنوب ایران ماندگار شده است.
روبرداشت
