چالش
متاسفانه در این روزها آرایش ها و آمادگی های جنگی میان ایالات متحده آمریکا برای نجات اسراییل و ایران وارد مراحل پر چالشی شده چونکه روابط میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحدهٔ آمریکا از انقلاب اسلامی در سال 1357 خورشیدی تاکنون، فراز و نشیبهای فراوانی داشته است. قطع روابط دیپلماتیک، تحریمهای اقتصادی، تنشهای سیاسی و تهدیدات نظامی همواره فضای را تیره میان دو کشور ایجاد کردهاست. در چنین شرایطی، بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران سیاست خارجی بر این باورند که ادامهٔ مسیر تقابل و دشمنی، نه تنها منافع ملتها را تأمین نمیکند، بلکه مانعی جدی بر سر راه توسعه، صلح و ثبات منطقهای و جهانی است. بنابراین، آشتی و گفتوگو بهجای جنگ و دشمنی، بهترین راهکار عقلانی و انسانی برای آیندهٔ روابط دو کشور به شمار میرود.
ایران درهمان روزهای نخستین تغییر نظام شاهنشاهی به جمهوری اسلامی, مخالف همه موازین جهانی و میثاق های بین المللی و مصؤنیت سیاسی و امنیتی, دیپلومات های سفارت ایالات متحده را در تهران به گروگان گرفت و خواهان تسلیمی شاهنشاه شد که به آمریکا رفته بود و گفته شد که می خواستند شاهنشاه و شهبانو را برهنه در قفس آهنی که به دستور قاضی شرع صادق خلخالی ساخته شده بود, انداخته به نمایش بگذارند. سرانجام انورالسادات دوست دیرین شاهنشاه, سر رسید و دست مردانگی به سوی شاهنشاه دراز کرد و شاهنشاه و شهبانو را در مصر پناهندگی داد تا که شاهنشاه در همان جا بدرود زندگی گفت و در مسجد الرفاعی جوار مسجد الحسن در قاهره به خاک سپرده شد که بنده دوباره (2011 , 2022 فرنگی) از آن جا دیدن کرده ام و حالا سالانه هزاران گردشگر با پرداخت حدود 60 دولار از آرامگاه شاهنشاه دیدن می کنند. ایالات متحده هم ملیارد ها دولار سرمایه ایران را که در دوران شاهنشاه در آمریکا سرمایه گزاری شده بود توقیف کرده است ومتاسفانه از همان سال 1357 خورشیدی تا به حال مناسبات دپیلوماتیک دو کشور قطع شده است که امید است این چالش ها و تقابل هرچه زود تر به حالت عادی و دوستانه برگردد چونکه هم آمریکا به ایران ضرورت دارد وهم ایران به آمریکا. با عادی شدن مناسبات دوستانه میان ایالات متحده آمریکا و ایران, بنده و هزاران آمریکایی دیگر به سوی ایران پرواز خواهیم کرد وصنعت گردشگری ایران بصورت بی مانندی رشد کرده صدهای هزار دولار وارد بازار ایران خواهد شد.
- 1.هزینههای سنگین جنگ برای هر دو طرف
تجربهٔ تاریخی نشان داده است که جنگ هیچگاه برندهٔ واقعی ندارد. در هر درگیری نظامی، مردم عادی بیشترین آسیب را میبینند. آمریکا در چند دههٔ اخیر تجربهٔ پرهزینهای از جنگهای افغانستان و عراق داشته است؛ میلیاردها دلار هزینه و هزاران کشته و زخمی. از سوی دیگر، ایران نیز با چالشهای اقتصادی و فشارهای سنگین تحریمهای ناشی از تنشها روبهرو شده که مستقیماً بر زندگی مردم اثر گذاشته است. در چنین شرایطی، ادامهٔ دشمنی زمینهٔ افزایش بحران و رنج را بیشتر میکند، در حالیکه آشتی میتواند با کاهش تنش، فرصتهای جدید اقتصادی و انسانی را بهوجود آورد.
- 1.گفتوگو بهجای سوءتفاهم و بیاعتمادی
بسیاری از تنشهای سیاسی میان ایران و آمریکا ناشی از بیاعتمادی متقابل و نبود گفتوگوی مستقیم و مؤثر است. دیپلماسی، ابزاری قدرتمند برای کاهش اختلافها و ایجاد درک متقابل به شمار میآید. تجربهٔ توافق هستهای (برجام) در سال 2015 نشان داد که در سایهٔ مذاکره و احترام دوجانبه، میتوان به توافقاتی رسید که منافع مشترک را تضمین کند. تقویت کانالهای گفتوگو، بهجای تهدید و تحریم، میتواند مسیر آینده را بهسوی صلح پایدار هدایت نماید.
- 3.منافع مشترک در جهان امروز
در جهانی که مسائل فرامرزی همچون تغییرات اقلیمی، انرژی، مهاجرت، مواد مخدر، و تروریزم تهدیدی مشترک برای همه کشورها هستند، همکاری میان قدرتهای منطقهای و جهانی ضروری است. ایران با موقعیت ژیوپلیتیکی مهم خود در خاورمیانه و آمریکا به عنوان قدرت اقتصادی و نظامی پیشرو، میتوانند با همکاری در زمینههای علمی، پزشکی، انرژیهای تجدیدپذیر و مسائل امنیتی، نقشی سازنده در ثبات جهانی ایفا کنند. دشمنی فقط فرصت همکاری را از میان میبرد، در حالی که آشتی راهی برای همافزایی و پیشرفت است.
- 4.پیامدهای انسانی و فرهنگی جنگ
جنگ فقط تقابل نظامی نیست؛ بلکه تهدیدی برای ارزشهای انسانی، فرهنگی و تاریخی ملتهاست. دههها تنش باعث شد مردم دو کشور از شناخت واقعی یکدیگر دور بمانند. در حالی که تاریخ و فرهنگ و تمدن گشن بیخ و پردرخشش ایرانشهر سرشار از مفاهیم صلح، ادب، انسان دوستی است و ارزشهای آمریکایی نیز بر آزادی و گفتوگو تأکید دارند. آشتی میان این دو ملت میتواند زمینهساز تبادلات فرهنگی، علمی و آموزشی شود که برقراری صلح جهانی را تسهیل خواهد کرد.
فرایند و راهکار
در دنیای امروز که روابط بینالملل بر دیپلماسی، همکاری و تعامل استوار است، جنگ میان ایران و آمریکا نه تنها راهحل هیچ مشکلی نیست، بلکه به معنای عقبگرد از مسیر انسانیت و عقلانیت است. آشتی، احترام متقابل و گفتوگوی سازنده میتوانند آیندهای را رقم بزنند که در آن هر دو ملت از صلح، پیشرفت و رفاه برخوردار باشند. در نهایت، راه عقل، راه صلح است؛ و میان ایران و آمریکا، آشتی بدون شک بهتر از جنگ خواهد بود.
به سلامت
