اساس گزارش منتشر شده از سوي كنگره امريكا، هر هفته ده ها ميليون دالر به كمپني هاي خصوصي امنيتي داده مي شود كه قسمت اعظم آن به عنوان باج به جيب طالبان و جنگ سالاران واريز مي گردد.
اين گزارش نشان مي دهد كه كمپني هاي خصوصي در هفته، بيش از چهل ميليون دالر بابت حق العبور مواد اكمالاتي نيروهاي بين المللي نصيب مي شوند.
نبود امنيت در مسير شاهراه هاي عمومي سبب شده است كه طالبان كاروان هاي اكمالاتي ناتو را به عنوان سوژه هاي مناسب هدف قرار دهند. در اين ميان شاهراه كابل ـ قندهار، كابل ـ جلال آباد بيشتر در معرض تهديد بوده است. گفته مي شود كه كمپني هاي امنيتي خصوصي براي انتقال يك موتر اكمالاتي شركت هاي امنيتي از 800 تا 1200 دالر دريافت مي كنند. برخي منابع مي گويند كه ناامني ها سبب شده است تا در انتقال مواد اكمالاتي، حيف و ميل هاي بزرگي صورت گيرد. چنان گفته مي شود كه در بيشتر موارد راننده ها پس از خالي كردن تيل تانكرها و يا تخليه بار لاري ها، وسايط نقليه را آتش مي زنند. اين راننده ها هم قيمت تيل را دريافت مي كنند و هم بهاي موتر خود را به دست مي آورند.
به هر حال، ناامني در شاهراه سبب شده است كه بازار كمپني هاي امنيتي از رونق بيشتري برخوردار باشد. ناتواني نيروهاي امنيتي افغانستان و بين المللي، عامل اصلي حاكميت كمپني هاي امنيتي و جنگ سالاران مي باشد. بخش زيادي از سربازان كمپني هاي امنيتي را نيروهايي تشكيل مي دهند كه كمتر به قوانين پايبند مي باشند. گزارش كنگره امريكا نشان مي دهد كه طالبان در كنار دريافت عشر، فروش ترياك، عوايدهاي كلان تري از سوي كمپني هاي خصوصي نصيب مي شوند. بدين ترتيب مي توان گفت كه هم اكنون حكومت افغانستان و مخالفان از يك منبع تغذيه مي شوند.
تداوم اين وضع سبب مي گردد كه ناامني ها در شاهراه ها بيشتر شده و طالبان هم به باج هاي كلان تري دست يابند. به نظر مي رسد كه كمپني هاي امنيتي و طالبان هر دو در ناامني هاي شاهراه ها نقش دارند، زيرا طالبان از اين طريق نصيب باج مي شوند و كمپني هاي امنيتي هر روز با ارزش گذاري روي كار خود، از نيروهاي بين المللي پول بيشتري به دست مي آورند. حكومت امريكا به جاي اعطاي پول به گروپ هاي امنيتي بهتر است كه بالاي اردوي ملي سرمايه گذاري كند، تا باشد كه حاكميت اردو در شاهراه هاي افغانستان، از باج گيري ها جلوگيري كند.
