خانه » خبر و دیدگاه » طالبان، همسایگان و بازی با آتش

طالبان، همسایگان و بازی با آتش

بحث اول: چرا طالبان با حامیان ایرانی خود وارد جنگ شدند؟
جنگ مرزی چند ساعته میان طالبان و ایران نه سوء تفاهم بود و نه هم تصادفی. این جنگ به هر دلیلی که باشد یک پیام روشن به آن همسایگانی افغانستان دارد که بالای یک گروه تروریستی بی بندوبار ، اجیر و گرسنه سرمایگذاری کردند، و به نیروهای جبهه مقاومت ملی افغانستان از پشت خنجر زدند. این حادثه درس عبرت نه تنها به ملاهای ایران، بلکه به کشور های آسیای میانه و حامیان روسی شان داد، که تصور می کردند طالبان بعد از فرار امریکاییها به هر ساز اینها خواهند رقصید.
حادثه جنگ مرزی ایران نشان داد که هر لحظه ممکنست این گونه حوادث در مرز با کشور های آسیای میانه اتفاق به افتد.
واقعیت اینست که امریکایی ها رفتند ولی بلا ها و مصیبت های بزرگی را در افغانستان و منطقه بجا گذاشتند که ثبات و امنیت منطقه را برای سالیان طولانی بخطر خواهند انداخت.
بحث دوم: آیا طالبان وطنپرست هستند؟
طالبان یک گروه وحشی، اجیر و گرسنه هستند. آنها نه به استقلال و آزادی افغانستان باور دارند و نه به آبادی و سر بلندی آن. آنها مردم و جغرافیای افغانستان را بحیث غنیمت جنگی گروگان گرفته اند و از آن برای گرفتن باج و امتیازات از همسایگان و جامعه جهانی استفاده می کنند. احساس وطنپرستی، عشق به میهن و هموطن در آنها در کمپ های تربیت تروریزم در پاکستان مرده است. افزون بر آن یک تعداد قابل ملاحظه ای طالبان وزیرستانی های پاکستانی، عربی، ایغور چینی، چچینی، ازبکستانی و سنی های ایرانی هستند که از افغانستان بحیث لانه تروریستی استفاده می کنند.
طالبان بحیث یک گروه اجیر ماموریت تباهی و ویرانگری افغانستان را بدوش دارند. کدام انسان آزاده و وطن پرست کشور خود را به جهنم روی زمین تبدیل می کنند و از سراسر جهان تروریستان را به میهن خود دعوت می کنند؟
بحث سوم: چرا طالبان در انجام کار خانگی خود نزد استادان امریکایی خود ناکام می مانند؟
بیش از سه ماه است که یک کار خانگی ساده را که آمریکاییها به ایشان سپرده است از عهده آن بر آمده نمی توانند. این کار خانگی شامل دولت فراگیر، آزادی زنان و تحصیل دختران و احترام به حقوق بشر است.
هر باری که طالبان به پاسخ دهی نزد استادان آمریکایی و اروپایی خود به دوحه می روند، ناکام و سر افگنده پس به افغانستان بر می گردند.
بحث چهارم: آیا جنگ مرزی با ایران چراغ سبز به رقبای منطقوی ایران است؟
جنگ مرزی با ایران را بسیاری ها چراغ سبز به امریکا، اسرائیل و عربستان سعودی می دانند.
طالبان در سه ماه گذشته درک کردند که چندان خیری از ایران، چین و روسیه و کشور های آسیای میانه به ایشان نمی رسد. اینها نه جرات شناخت دولت شانرا دارند و نه توان مالی و دل و گرده حمایت اقتصادی. آنها به این نتیجه رسیده اند تا به هر قیمتی که شود باید دل آمریکایی ها را بدست بیاورند. زیرا صرف با شناخت بین المللی و پول های سرشار امریکا می توانند ماشین وحشت و ترور امارت شان را بچرخاند.
گرایش اخیر عربستان به افغانستان در نتیجه پادرمیانی پاکستانی ها خبر خوش به طالبان است. اما عربستان سعودی یک دالر خود را خیرات به کسی نمی دهد، مگر اینکه در راستای منافع این کشور. جنگ مرزی با ایران چراغ سبز به سعودی ها در آستانه کنفرانس کشور های اسلامی در مورد افغانستان خواهد بود.
واقعیت اینست که هر کشوری پول بیشتر به طالبان گرسنه در فصل زمستان بدهد به ساز آنها خواهند رقصید.
بحث پنجم: بازی با آتش
واقعیت اینست که طالبان نه به ثبات، امنیت، آزادی و آبادانی افغانستان علاقه دارند و نه از بازی با آتش ترس دارند. جنگ، خونریزی و آتش آفروزی در خون و مذهب شان است. آنها برای سازندگی و سر فرازی افغانستان تربیت نیافته اند. جنگ و تباهی برای آن ها یک نوع سرگرمی و عادت است. آنها از صلح و آرامش و پیشرفت نفرت دارند. آنها بسیار علاقمند هستند که پای کشور های رقیب را در خاک افغانستان بکشانند و با بهره از جنگ ماشین وحشت و امتیاز طلبی قبیلوی و گروهی خود را بچرخانند.
اما بهای آنرا مردم افغانستان خواهند پرداخت.
تجارب ۴ دهه گذشته نشان داد که دشمنی با همسایگان و دوستی با قدرت های بزرگ جهانی به فاجعه افغانستان تبدیل شد.
منافع افغانستان قبل از همه در تعادل میان بازی گران رقیب است. حتا امریکا و اروپا طالبان را برسمیت بشناسند و پول های سر شار هم برای شان بدهند، نمی توانند در برابر مداخلات همسایگان تاب بیاورند. برجسته ترین مثال آن حمایت و حضور امریکا و ناتو در ۲۰ سال گذشته از دولت دست نشانده آن در افغانستان بود که سر انجام در برابر تروریستان ساخت پاکستان سقوط کردند. نقش همسایگان در ثبات افغانستان خیلی حیاتی است.
ممکن است تصویر ‏‏۵‏ نفر‏ باشد

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

Copyright © Jawedan.com