دهمین سرزمین

پیوست به گذشته

دهمین سرزمینی که اهورامزدا برای آریاییان آفریده، عبارت از «هراهویتی» سرزمین زیبایی بود. در کتیبه‌های دوران هخامنشی، فارس این نام به شکل «هروتی» یعنی دارندۀ رودخانه‌های فراوان آمده و بعد شکل «روخج» را گرفته، چون حدود آن در کشور افغانستان امروزی قرار دارد و به هند نزدیک‌تر است. امروز آن را «ارغنداب» می‌گویند که در ولایت قندهار قرار دارد و به یک شهرستان (ولسوالی) محدود شده و وسعت قدیم خود را از دست داده است.

دین زردشتی میان مردم «هراهوتی » کمتر رواج داشته، چون رستم جهان‌پهلوان حاکم سیستان و زابلستان دین زردشتی نپذیرفته بود. (سیستان، ص ۳۳). چون دین گشتاسب، سام، زال و رستم و مردم سیستان و زابلستان دینی بود که آدم ع آن را آورده بود. آن‌ها به‌بامداد و به وقت شام نماز کردندی و پرستش ایزد متعال همه اوقات ادا کردندی، از زنا، لواط، دزدی، خون‌ناحق و خیانت میان‌شان حرام بود، با محارم هرگز ازدواج نمی‌کردند و رستم می‌گفت: من بندۀ یزدانم (شاهنامه، ج ۲، ص ۲۰۱). در قرون یک و دوی پیش از میلاد قبیلۀ سکایی زرنج، باختر، گندها را تصرف و مسکن اختیار نمودند (رحمن، امام علی، ۱۳۹۲، ص ۵۸۵).

خوانندۀ عزیز! حالا کسانی که تاریخ را جعل کرده (خاک خشک را بر دیوار زده‌اند) ببینید که نام افغانستان تاریخی خودشان در کجای این تاریخ و کجای این سرزمین است و سرزمین قندهار و سیستان و زابلستان، کابلستان سرزمین اجداد تاجیکان (کیانیان و پیشدادیان و اشکانیان) است یا نیست؟

یازدهمین سرزمین:

سیزدهمین سرزمین که اهورامزدا بیافرید.

سرزمین هیر مند ( هیتو منت اوستایی) است. این نام در زبان سانسکریت («هیتموند») در یونانی («یمندره ») و در کتیبه‌های هخامنشی «زرنگه یا زرنج» آمده است.

وقتی سکایی‌ها در قرن دو و یک پیش از میلاد این سرزمین رستم جهان پهلوان را بعد از قرن‌ها تصرف کردند، نام خود را به آن داده سکنان یا همان سیستان سام، زال و رستم نام نهادند (رحمن، امام علی، ۱۳۹۲، ص ۵۸۶).

به استناد کتاب دانش‌نامه‌ی ایران، سرزمین هیرمند یا هلمند با سیستان یا سجستان باستان زمین‌های اطراف دریای هیرمند و کل هامون را در بر می‌گرفت که امروز این سرزمین بزرگ تاریخی شامل قلمرو ایران و نام‌های جدیدی به اسم زابل و زاهدان ایران، افغانستان و پاکستان است.

سیستان زادگاه رستم و سام جهان پهلوان آریانا در دوران کیانیان بودند که سیستان اهمیت جهانی داشت، اهمیت جهانی دیگر سیستان و زرنج این بود که یعقوب لیث صفاری عیار مرد خراسان و اجداد تاجیکان اولین مبارز ضد استبداد عباسی عرب از همین سرزمین بود و خراسان را مستقل اعلام کرد (رحمن، امام علی، ۱۳۹۲، ص ۵۸۶).

سام پدر زال جد رستم لقب جهان پهلوانی داشت و از سرداران نامدار سلطنت منوچهر پیشداد و حاکم سیستان تا هند بود و هم‌چنان سام وزیر منوچهر بود (سیاست‌نامه، ص ۱۹۳). نسبت رستم، زال و سام به جمشید شاه مشهور آریایی می‌رسد. یک فرزند جمشید «ثور»نام داشت و مادرش «پری چهر» دختر شاه زابل بود، پسر «ثور»شیداسب و طورک پسر شیداسب و شم پسر طورک و پسر اشرط و پسر وی گرشاسف یا گرشاسب نام داشت و از (دختر ملک روم ) نریمان و از نریمان سام به دنیا آمدند که مادر سام نام دختر ملک مصر بود (مضیطی ماجورج) نام داشت و از دختر شاه کابل (رودابه ) و زال رستم جهان پهلوان به دنیا آمد (مجمل التواریخ، ص ۲۵).

( این تاریخ ثابت می‌سازد که رستم پادشاه سیستان، زابلیستان از نژاد پیشدادیان آریایی‌تبار و آریایی‌زبان و اجداد ما تاجیک‌ها و فارسی‌زبان‌ها است. سؤال اساسی این است که اگر افغانستان منحیث یک منطقه با اهمیت، دارای فرهنگ و مدنیت وجود می‌داشت، حتماً از آن در این کتب تاریخی معتبر بعد از اسلام نام برده می‌شد. آن‌جا که در شاهنامه‌ی فردوسی از کجولا کدفیزس کهزاد یا کک‌زاد نام برده شده، کجولا کد فیزس کهزاد پشتون یا افغان نه بلکه حاکم و فرمانده و سردار اوغان‌های اطراف کوه سلیمان بوده است.)

دوازدهمین سرزمین :

دوازدهمین سرزمین  که اهورا مزدا برای آریاییان آفریده است سرزمین «ری» بوده که امروز مربوط کشور ایران است، تقریباً تهران امروزی می‌باشد.

به اساس بعضی اسناد تاریخی به جای کلمه‌ی «ری» کلمه‌ی راغ نیز استفاده شده است که در تاریخ باستان پیش از هخامنشی‌ها برای مدتی زیر حاکمیت مادهای آریایی‌تبار نیز بوده است. ری از قدیم از شهرهای آباد در دوران اسلام نیز موقعیت خود را از دست نداده؛ به‌نوشته‌ی ابن هوقل  ری از شهرهای مشهور و با اهمیت بعد از بغداد نیز محسوب می‌شده است (دانشنامه‌ی ایران باستان، رزی ج ۳، ص ۱۱۴۱).

هر چند در یسنای ۱۹ بند ۱۸، ری را‌ رگه نامیده و آن را وطن یا محل تولد زردشت گفته‌اند

اما متأسفانه در دوره‌ی ساسانی گاهی کلمات، نام‌ها و موضوعات خاص را به هدف‌های سیاسی وارد بخش‌هایی از اوستا کرده اند ممکن است «ری» را برای مغان ( رگه ) « راگا » و «راغ» ساخته یا زادگاه زردشت نشان داده‌اند. (رحمن، امام علی، ۱۳۹۲، ص ۵۸۷، به نقل از بایس م «پیچیدگی تاریخ کیش زردشت»، ص ۹). در حالی که مستقیم و بدون تفسیر و تعبیر «راغ» در بدخشان  خراسان شرق یا افغانستان امروزی و نام‌گذاری شده توسط انگلیس‌ها است.

سیزدهمین سرزمین :

سیزدهمین سرزمین که اهورامزدا برای آریاییان آفریده است و در بند ۱۷ فرگرد اول وندیدات ذکر شده، دار مستتر این ملک را در خراسان (شرقی )«پشیگل آن را «چهرم»و انرا در دانشنامه‌ی ایران باستان چخره به معنای چرخ است. از احتمال دور نیست که نام تاریخی چرخ لوهگر در خراسان شرقی بوده و زادگاه متفکر و نماینده‌ی تصوف بزرگ قرن ۱۲ م یعنی مولانا یعقوب چرخی تاجیک‌تبار بوده است. زیارتگاه موصوف امروز در جنوب شهر دوشنبه کشور تاجیکستان زیارتگاه مردم است. (رحمن، امام علی، ۱۳۹۲، ص ۵۸۷ به نقل از زری، دانشنامه‌ی ایران باستان، ج ۳، ص ۱۱۱۴).

ادامه دارد …