خانه » خبر و دیدگاه » تظاهر بیش از حد به دین و مسلمانی

تظاهر بیش از حد به دین و مسلمانی

وقتی تظاهر بیش از حد به دین و مسلمانی را که در این کشور نگاه میکنی , وقتی از این عینک مسلمانی , نگاهی به دین , به انسان و انسانیت می افگنی , شرمنده حقیقت دین الهی و انسانیت میشوی .
ما از همه ملل مسلمان , سنگ مسلمانی را بیشتر به سینه میکوبیم , از همه خود را عجین با دین اسلام میدانیم, حتی سایر مسلمانها را ملامت میکنیم که دین دارای خوبی ندارند, بی تفاوت اند و… .برعکس , ازسوی دیگر از همه بیشتر خون برادر و هموطن خود را میریزیم .
نکته درستی را گفته اند که خدای خارج از ذهن آدمیان , خدای یگانه حلیم , حکیم و خالق هستی است ,اما خدای ایکه در صدوقچه ذهن آدمیان است به تعداد و اندازه ذهن آدمیان است. به همین دلیل است که خدای تعدادی بسیار با رحم , خیرخواه حلیم و حکیم , مهربان , دوست داشتنی است . خدای تعدادی بسیار خشن , ظالم , و نامهربان و خونریز است . مسلمانی که مهربان , رحم دل و صداقت پیشه است ,خدای که میپرستد متصف به همین اوصاف است . کسانیکه خون بی گناهان را میریزند, خشونت میکنند خدای شان متصف با همین اوصاف است .
وضیعت کشور ما در میان صلح و جنگ چنان آشفته , بیمار , مصدوم و معیوب شده است که از هر سو سنگ غم و اندوه به سر مردم میبارد . مذاکرات صلح هفته هاست که در دوحه متوقف مانده اما خونریزی و خشونت در کشور سیر صعودی می پیماید. آتش جنگ در اکثریت ولایت های کشور مشتعل است .هر روز بیش از صد نفر قربانی خشونت ها میشوند .
از سوی دیگر مذاکرات صلح جریان دارد . صلحی که فضای چار اطراف خود را با خون , خشم , خشونت,خاک و خاکستر یکی ساخته است. صلحی که بسیار گران فروخته میشود.
در روشنایی گفتگوهای صلح , تنور جنگ و جنایت چنان گرم و داغ است که حرارتش همه را می سوزاند.
اینکه گفته میشود ” وَالصُّلْحُ خَیْرٌ” اینکه گفته میشود , حیات به طور کلی نشانه‌ای از رحمت الهی است. اینکه در روایت های دینی ما اصطلاحی بنام ” نفس محترمه ” آمده است . اینکه قتل یک انسان مساوی است با قتل همه انسان‌ها و نجات یک شخص مساوی است با نجات همه انسان‌ها , اینها کجاست ؟ چرا این ارزش ها از متن مقدس به رفتار و اعمال ما انتقال و ریزش نمی کند؟
چرا کشتن انسان بی گناه را نظرا محکوم میکنیم , اما عملا خلاف آن عمل میکنیم؟ این شگاف عمیق نظر و عمل ناشی از چیست؟ چرا اینقدر بی رحم و نامهرمان با یک دیگر خود شده ایم ؟ چرا میان نظر و عمل ما گودال عمیقی زده شده که کشیدن پُل میان آنها ناممکن شده است ؟
راه حل برای این همه رنج , درد , نکبت , محنت , خشونت و خونریزی چیست ؟

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

Copyright © Jawedan.com