خانه » خبر و دیدگاه » نامه ای سرگشاده به آقای زلمی خلیلزاد

نامه ای سرگشاده به آقای زلمی خلیلزاد

 

جناب آقای خلیلزاد! 

نه تنها من اکثریت مطلق مردم افغانستان حقایق ۹ ماهه مذاکرات دو پهلوی شما را با طالبان نمیدانند آیا با این شیوه مذاکرات ما بازنده نیستیم، بخصوص زنان و مردان تحصیل کرده که حالا در سایه این حاکمیت حاشیه نشین و ناظر اوضاع ایم. از ادامه مذاکرات پشت پرده شما ما همه نا امید ایم آیا از اثر عملکرد های دوستان بین المللی خود ما بازنده ای تاریخ نشده ایم. 

آقای خلیلزاد از نتیجه مذاکرات شما با طالبان چه در انتظار ماست آقای اشرف غنی و داکتر عبدالله به چه کسی چشم دوخته اند، چوکی ، مقام یا ارزش های ملی، جناب شما و رهبران ما منظور شما از ادامه این وضعیت چیست، مخاطب شما کیست؟ از چه کسانی از همچو سیاست های دو پهلو توقع حمایت دارید مردم مسلمان افغانستان  همان توده های انبوهی اند که نیرنگ ها و چال های سیاسی شما را همه جانبه نمیدانند همه روزه با فقر، گرسنگی، انتحار، انفجار دست و پنجه نرم میکنند هر روز بخداوند پاک پناه میبرند و بر جنگ افروزان لعنت میفرستند.

آقای خلیلزاد این نسل موجود که در سایه حکومت وحدت ملی و زیر سایه مقناطسی شما زنده گی مینماید از جنگ نفرت دارند اما گروه طالبان که امکان گفتگو و تفاهم را در کمترین حد خود تقلیل داده اند. روشن است که این نسل از فقدان فرهنگ دموکراتیک رنج می برد و تا وقوف بنیادین بر آن، اشتباهات فاحشی را مرتکب شده و میشوند.جناب آقای دوکتور خلیلزاد آیا طی ۹ ماه در مذاکرات با طالبان شما لحظه ای به آنها گفته اید که عالی جنابان:

 

من ندانم ترا چه آهنگ است

جنگ تو صلح و صلح تو جنگ است 

من به قربانت این چه نیرنگ است؟ 

 

آقای خلیلزاد من میدانم آنگونه که جنگ ١٨ یا ١٩ ساله ی افغانستان مغلق و چند بعدی بوده است، پروسه صلح اخیر هم وضعیت بدتر از آن را دارد. بدون شک یکی از شرایط رفتن بسوی صلح متوقف جنگ و یا حداقل کاهش آن میباشد. که طالبان به آن باور ندارند کسیکه به طرف صلح میرود باید از جنگ خسته شده باشد، کسانیکه خواهان صلح اند باید به جنگ لعنت بفرستند. اما کسانیکه سالهاست خون مردم را بدون استثنا ریخته و میریزند امروز در پشت میز مذاکره صلح گرد هم آمده و خواهان صلح اند اما از سوی دیگر مانند همیشه و حتی شدیدتر از آن جنگ، حملات و خون ریزی شان در سرتاسر کشور ادامه دارد. اینها و حامیان شان هم در پشت میز صلح و مذاکره نشسته اند و هم در سنگر جنگ ، نفرت، دهشت و  وحشت خلق میکنند، جناب خلیلزاد این به چه معنی دارد ؟

این چه صلحی‌ست که از جنگ دوامش کم نیست،

آیا واقعآ اینها از جنگ خسته شده، دلشان به دربدری و بی خانمانی مردم میسوزد، بفکر آبادانی وطن افتاده و صلح میخواهند؟ نه خیر از رفتار، گفتار و عملکرد طالبان کاملآ هویداست که چه میخواهند. انفجارات کابل، جنگ های خونین در کندز، بغلان بادغیس، غور، فراه، نشانه ای بارز این گروه به جنگ افروزیست. جناب آقای خلیلزاد واکنش شما بشمول آقای دونالد ترامپ رئیس جمهور شما و نهاد های حقوقی امریکا چیست؟ آیا خاموشی در مقابل این همه جنایات ؟

به باور من هم در پشت میز مذاکره صلح نشستن و هم جنگ و حملات را شدت بخشیدن میتواند چند دلیل داشته باشد:

١- قدرت نمایی: طالبان که میخواهند نشان بدهند کسی هستند و از نفوذ قوی برخوردارند درست که امریکا با ما پیمان امنیتی در روز نخست حکومت آقای غنی امضا کرده ولی خاموشی امریکا را در مقابل جنایت طالبان چه گونه تعبیر میکنید. درست است که دولت ما کمی و کاستی های زیادی دارد درست است که سیاسیون ما مصروف کمپاین های انتخاباتی و زد و بند های سیاسی اند آنچه که بانگاه های خبر گزاری های کشور های غربی تبلیغ مینمایند که طالبان ساحه ی وسیعی از اراضی افغانستان را در کنترل دارند این همه تبلیغات منفی بخاطر نیرومند نشان دادن طالبان حقیقت ندارد، بدون تردید تسلط و حاکمیت طالبان پراکنده و مقطعی است و نه دایمی و خودشان یک گروه خانه بدوش میباشند. هرگاه جای را بعد از حمله تحت کنترل درمیآورند بزودی تحت فشار قوت های مسلح ما از دست میدهند. پس حاکمیت مقطعی، موقتی و همیشه در حرکت و گریز نمیتواند بیانگر قوی بودن گروه طالبان باشد.

٢-  طالبان به همکاری حامیان خود در تبلیغات از دولت ما پیش قدم اند متاسفانه من میدانم که سخنگویان ما بعضی از آنها زیاد اماتور اند و تجارب خنثی کردن دشمن را ندارند اما گروه طالبان نه برنامه ای برای نجات کشور دارند و نه از فردای بهتری اطمینان داده میتوانند بعد از مرگ ملاعمر میان رهبران طالبان و همینطور فرمانده هان جنگی شان نیز چند پارچه گی و بی اتفاقی در بین خود را دارند برای نمونه افرادی تحت رهبری ملامنصور با افراد ملاهبت الله چندین بار با هم به درگیر شده اند. نمونه بارز آن انفجار چند روز پیش در یکی از مساجد پاکستان میباشد که باعث قتل برادر ملاهبت الله شد و مسئوولیت آن را شاخه انشعابی این گروه به عهده گرفت. 

٣-  رئیس جمهور آقای غنی با برگزاری انتخابات اصرار دارد گروه طالبان طرفدار برگزاری انتخابات ریاست جمهوری نیستند.  آقای غنی به این باور است که برگزاری انتخابات حکومت را مشروعیت میبخشد  و قوت میدهد طالبان علیه این عقیده اند اما جناب آقای خلیلزاد شما و مقامات امریکایی گاهی از برگزاری انتخابات سخن میگویید و گاهی صلح را مقدم بر انتخابات میدانید چرا از حقایق که در قلب شما نهفته است انکار میکنید.

جناب آقای خلیلزاد مشکلات مذاکرات و رسیدن به تفاهم را میدانم اما مردم افغانستان حق دارند که بدانند درغیاب شان بخاطر سرنوشت شان چه گفته شده و چه تصامیم اتخاذ خواهد شد. 

هر نوع تصمیم که در آن آزادی بیان منافع ملی و حقوق زنان و همه ارزش های دینی و انسانی خط سرخ نباشد مردود است.

 

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

Copyright © Jawedan.com