خانه » خبر و دیدگاه » انزواى سیاسى ارگ در مقیاس داخلى و خارجى

انزواى سیاسى ارگ در مقیاس داخلى و خارجى

ابراز نظر ها و تحرکات دیپلماتیک اخیر در داخل و خارج کشور، حول محور قضایاى افغانستان نشان از انزواى سیاسى و به حاشیه رفتن حکومت وحدت ملى بویژه جناح ارگ دارد.
در مقیاس داخلى، افزایش فاصله میان ارگ و سپیدار که در اجلاس بروکسل بیشتر نمایان گشت، اختلاف سران جمعیت و حکومت، اوج گرفتن تنش میان غنى و ائتلاف انقره مخصوصاً دوستم، موضع مشترک احزاب سیاسى علیه یکه تازى تیم تداوم نشانگر کاهش روزافزون مشروعیت داخلى ارگ است.
در سطح بین المللى، عدم استقبال مناسب از غنى در نشست ناتو، بحضور نپذیرفتن غنى توسط ترامپ، و اعلان آماده گى امریکا براى مذاکرات مستقیم و بى قید و شرط با طالبان، گرم شدن روابط میان واشنگتن و اسلام آباد بر محور اوضاع افغانستان، واضح مى سازد که تیم ارگ نه آن چنان که وانمود مى کنند، دیگر گزینه مورد حمایت و اعتماد غرب نیست.
در این اواخر علائمى از ناامیدى و بى باورى مقامات امریکایى نسبت به ارگ نشینان به نظر مى رسد. حکومت وحدت ملى نه تنها مسبب اوج گرفتن تعصبات قومى، لجام گسیختگى هاى سیاسى و تمامیت خواهى قومى در داخل است بلکه هیچ موفقیتى در تنش زدایى در روابطش با همسایگان نداشته و همواره کوشیده تا صرفاً به همتباران تروریستش امتیاز دهد. حالا که مقدمات شکلگیرى مثلث غنى، حکمتیار و طالبان و آماده گى ها براى قبضه کردن قدرت از مجراى یک انتخابات تقلبى در دست اجراء است. امریکا ابتکار عمل را بدست گرفته، سعى دارد اوضاع را در مسیر منافع خود شکل دهد.
نیویورک تایمز روز یکشنبه گزارش داده بود که دولت دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به دیپلمات های ارشد آمریکایی گفته است در پی مذاکره مستقیم با طالبان باشند. براساس این گزارش در چند هفته گذشته مقام‌های بلندرتبه آمریکایی چندین بار به افغانستان و پاکستان سفر کردند تا زمینه گفت‌وگوهای مستقیم ایالات متحده آمریکا با گروه طالبان را فراهم کنند.
مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا هفته پیش به کابل سفر کرد و آلیس ویلز، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در امور جنوب آسیا و آسیای میانه نیز چندین روز مشغول گفت‌وگو با مقام‌ها در افغانستان و پاکستان بود. وزیر امور خارجه آمریکا چند روز پیش در بیانیه‌ای گفت که هیچ پیش‌شرطی برای مذاکرات مطرح نیست و همه چیز از جمله بحث حضور نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان می‌تواند جز مذاکرات با طالبان باشد.
امریکایى ها براى اجرایى ساختن این برنامه نه تنها بررسى راه هاى بیرون رفت از معضل افغانستان را در نشست ناتو مطرح نمودند بلکه مجوز دینى مزورانه تحریم جنگ را در نشست عربستان سعودى، نیز ضمیمه ى آن نمودند تا براى طالبانى که مخفیانه چراغ سبز آماده گى شانرا براى مذاکره با امریکا اعلان نموده اند، توجیه ظاهراً شرعى بخشند.
تقارن نشست بروکسل با اجلاس عربستان، اقدامات همآهنگ و بهم پیوسته سیاسى، نظامى و دینى ایست که از واشنگتن رهبرى و هدایت میشود. و نمایانگر عدم اعتماد و باور اربابان غربى ارگ بر کفایت و قابلیت حلقه محدود قومگرایى است که پیوسته بحران آفریده اند. عکس العمل این سرخورده گى را در قدرت نمایى هایى کاذب و ابراز نظر هاى ضد و نقیص غنى در مناسبت هاى مختلف اخیر میتوان مشاهده نمود.
دورنماى این تحولات بوضوح نشان مى دهد که تیم تداوم و در رأس شخص غنى، گزینه ى مورد اعتماد و تائید غرب و در رآس امریکا در انتخابات سال آینده نخواهد بود.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

Copyright © Jawedan.com