خانه » خبر و دیدگاه » دونالد ترامپ با پاکستان، مجازات یا مکافات

دونالد ترامپ با پاکستان، مجازات یا مکافات

 

Ahmad Saaedi

احمد سعیدی

 

حالا قلم گرفته ام حقیقت را که به آن باور دارم با شما شریک میسازم، بهتر است مردم ما دیگر قربانی تبلیغات رسانه ها نشوند، از چندی بدینسو بخصوص زمانیکه شالاب کومار، عضو مهم و هندی‌الاصل شورای مشورتی دونالد ترامپ رئیس جمهور منتخب امریکا گفته است که دونالد ترامپ طرح کانگرس این کشور در مورد قرار دادن پاکستان در فهرست کشورهای حامی تروریسم را تایید خواهد کرد. هرکس در این مورد بخصوص در افغانستان خوش بینی ها به اوج خود رسیده این عضو شورای مشورتی دونالد ترامپ در مصاحبه با روزنامه اکانومیک تایمز هند گفته است: «یکی از گام‌های مهمی که انتظار می‌رود رییس جمهور ترامپ بردارد، توشیح کردن طرح کانگرس ایالات متحده است که پاکستان را به‌عنوان کشور حامی تروریسم اعلام کند.

پس از حملات تروریستی یوری در منطقه کشمیر تحت اداره هند، تد پو و دانا راهراباشیر، دو نماینده کانگرس امریکا برای اولین بار طرح قرار دادن پاکستان در لیست کشورهای حامی تروریسم را در ماه سپتامبر سال جاری میلادی پیش‌نهاد کردند.

در این طرح از حکومت امریکا خواسته شده تا گزارشی را در مورد قرار دادن پاکستان به‌عنوان کشور حامی تروریسم تهیه کند.

آقای کومار همچنان در این مصاحبه، گفته است که در زمان ریاست جمهوری دونالد ترامپ، روابط هند و ایالات متحده امریکا به صورت بی‌پیشنیه‌ای بهبود خواهد یافت.

آقای کومار که یک تاجر شناخته شده هندی در امریکا نیز می‌باشد، هم‌چنان ادعا کرده است که تیم انتقال قدرت رییس جمهور منتخب امریکا با مقامات ارشد حکومتی هند در تماس هستند به باور من کسانیکه گذشته روابط امریکا و پاکستان را دقیق نمیدانند و بازی های را که این دو کشور متحدانه بخاطر صلح و جنگ طی شش دهه گذشته انجام داده اند دقیق مطالعه ندارند فوراً باورمند می شوند که با روی کار آمدن حکومت ترامپ پاکستان شامل لست کشور های تروریست پرور جهان میشود و جنگ در افغانستان برای همیش خاتمه میابد  اما آنچه که من در مورد روابط دیرینه آن کشور میدانم معرفی پاکستان را منحیث کشور حامی تروریست از طرف رهبری حکومت جدید امریکا دور از واقعیت میدانم شما میدانید .

رونـــد روابـط امریکــــا و پاکستـان از ایجـــاد پـاکــستــان  که بر میگردد از سال (۱۹۴۷ الی ۲۰۱۶ ) طی مدت زمان فوق الذکر حوادث و انکشافاتی متعددی را در بر می گیرد که این خود الگوی زنده آن مظاهر پنداشته می شود که تنها و تنها بر مصلحت های دو جانبه استوار بوده است و این مصلحت برای تأمین روابط بین المللی نیز نقش خود را داشته است اگر واضح تر بگوییم طی اضافه تر از شش دهه امریکا امر نموده پاکستان اجراعات کرده ،

همچنان روابط پاکستان و اتحاد شوروی سابق و بعداً با روسیه فدراتیف یا به عباره دیگر جریان روابط پاکستان با جهان دو قطبی دومین رخ سکه را نمایان می سازد. بین دو ابر قدرت بزرگ مصلحت بر سر یک کشور و چانه زنی بالای آن بررسی ذیل را مبنی بر روابط و روند آن آشکار می سازد ، ایجاب می نماید تا تاریخ روابط امریکا و پاکستان را از بدو تاریخ ایجاد کشور متذکره را الی اکنون بر چندین مرحله تقسیم بندی نمائیم.

مرحله اول :

از تاریخ ۱۹۴۷ – ۱۹۵۳ در جستجوی دوستان در این مرحله صدراعظم پاکستان از امریکا یک بازدید تاریخی را بعمل آورد که این بازدید و تأمین روابط اتحاد شوروی سابق را تحریک نمود که تحلیل گران این مرحله را مرحله جستجوی همکاران و دوستان برای پاکستان نام گذاری کرده اند .

مرحله دوم ( ۱۹۵۴ ) :

همبستگی با غرب : این مرحله پیوستن پاکستان را به پیمان های نظامی از قبیل پیمان ناتو و بغداد را بملاحظه می رساند. یکی از شرط های اساسی میثاق متذکره این نیز به شمار می رود که با یکدیگر در عرصه های دفاعی همکاری نمایند . هنگامی که پاکستان مبنی بر شمولیت شان در پیمان های نظامی موافقتنانه مورد نظر را به امضأ رساند در نیروی دفاعی غرب به حیث یک عضو قابل ملاحظه سر برافراشت و غرب نیز به حیث یک همکار ستراتیژیک بوی می نگریستند و این مرحله به نام موافقه امریکا مسمی گردید و ازین لحاظ پاکستان به کشوری مبدل گردید که می تواند از غرب همکاری های بیشتر اقتصادی را بدست آورد.

مرحله سوم (۱۹۶۳ – ۱۹۷۱ ) :

این مرحله شاهد نبرد های خونین بین هند و پاکستان بوده که جنگ اول در سال ۱۹۶۵ و جنگ دوم در سال ۱۹۷۱ بوقوع پیوست . در جنگ سال ۱۹۶۵ امریکا همکاری نظامی خویش را بالای پاکستان قطع نمود . امریکا از توافق نامه قبلی که با پاکستان عقد نموده بود نیز چشم پوشی نمود امریکا به دلیل اینکه روابط پاکستان با کشور چین توسعه یافته است بناءً روابط شان به سردی گرائید امریکا همواره می کوشید تا پاکستان روابط شان را با چین قطع و راه را به حل بحران ایجاد شده هموار نمایند و در جنگ سال ۱۹۷۱ امریکا مانند گذشته کمک های نظامی خویش را تحت بهانه روابط با چین را بالای پاکستان کماکان قطع نمود و از همین تاریخ به بعد امریکا به پاکستان از زاویه شک و تردید می نگریستند .

مرحله چهارم (۱۹۷۳ – ۱۹۷۷ ) :

این مرحله بروشنی روابط پاکستان را به امریکا و غرب به یک نوع سردی پیهم و متداوم نشان می دهد این به موجب اینکه پاکستان می خواست تا دوستان سابقه را از دست ندهند و از جانب دیگر دیگران را نیز از خود مسرور نگهدارد. پاکستان پیوسته می کوشید نا روابط ستراتیژکی خویش را با چین ، امریکا و سایر کشور های غربی حسنه نگهدارد و با هیچ یک از جانبین بر خلاف دیگران معامله ننماید با وجود اینکه امریکا از چنین سیاست پاکستان خوشنود نبود ولی اینکه موجودیت پاکستان در منطقه در مقابل بلاک  شرق (اتحاد شوروی) رول عمده را می توان بازی نماید روی همین ملحوظ دست همکاری را به آن دراز می نمود.

مرحله پنجم (۱۹۷۸) :

درین مرحله فاصله که بین امریکا و پاکستان ایجاد شده بود بکلی از بین رفت و علت این تغیر موضیع زمانی صورت گرفت که اتحاد شوروی بالای افغانستان تهاجم نظامی نمود و پاکستان همه دروازه ها را برخ امریکا بازگذاشت تا امریکا در مقابل تجاوز شوروی علیه افغانستان بدست باز عمل نمایند. در همان زمان امریکا به خوبی می دانست که پاکستان در مقابل نیروی اتحاد شوروی منحیث یک کشور دوست نقش کلیدی را می تواند بازی نمایند.

مرحله ششم ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ :

درین مرحله اظهارات و تحقیقات امریکا بر بنیاد مصلحت می چرخد وقتیکه امریکا برای پاکستان بنابر اهمیت ستراتیژیکی شان در منطقه محتاج گردد رجال امریکائی پیشکش همکاری های مزید می نماید و سطح دید وادید گراف صعودی خویش را می پیمایند. وقتیکه پاکستان پیشنهاد امریکا را مبنی بر قطع روابط با چین با وجود همکاری های بی حدوحصر را نپذیرفت . امریکا درلحظات اخیر لازم دانست که بعد از سقوط اتحاد شوروی هند می تواند در منطقه نقش دلخواه را ایفا نماید و توان این را نیز دارا می باشد تا در برابر چین استاده گی نماید . ولی وقتیکه حوادث یازدهم سپتامبر کمبود بوقوع پیوست و پاکستان در برابر گروه های مسلح عکس العمل جدی را از خود نشان داد آن موقف قبلی خویش را دوباره احیأ و بدست آورد.

اندکی برگذشته می نگریم وقتیکه در سال ۱۹۴۷ پاکستان در نقشه سیاسی جهان ظهور یافت رئیس جمهور وقت امریکا یعنی (ترومن) به آن اظهار خرسندی نمود و در مقابل محمد علی جناح بانی پاکستان در مقابل حسن نیت امریکا اظهار آماده گی نمود که کشورش حاضر است با امریکا روابط ستراتیژیکی خویش را توسعه بخشیده و باب جدیدی دوستانه را با امریکا بگشاید.

پاکستان بتاریخ ۲۶/۲/۱۹۴۸ اولین سفر خویش را به امریکا معرفی و بعداً اعزام نمود. بتاریخ ۴/۵/۱۹۵۰ صدراعظم لیاقت علی خان بازدید رسمی خویش را از امریکا آغاز نمود که از جانب مقامات امریکائی با گرمی استقبال گردید این بازدید مدت ۲۲ روز را در بر گرفت و ازین با زدید چنین بر می آید که امریکا تا چه حد به پاکستان به دیده قدر می نگرد  وقتیکه پاکستان با بحران اقتصادی وخاصتاً با قحطی مدهشی مواجه گردید امریکا به میزان ۲۵ ملیون دالر مواد خوراکه و غیره اشیای مورد نیاز را به آن کشور مساعدت نمود. زمانیکه امریکا در سال ۱۹۵۳ مبنی بر جلوگیری توسعه کمونیزم در آسیا تصمیم اتخاذ نمود یگانه کشوریکه نزد امریکا جایگاهی خاصی یافت پاکستان بود که می تواند منحیث دوست منطقوی نقش ارزنده و قابل ملاحظه را به منظور نیل با اهداف امریکائی ها در جنوب شرق آسیا ایفا نمایند.

وقتیکه امریکا پاکستان را منحیث دوست منطقوی قلمداد نمود همزمان به آن از مساعدت های اقتصادی و نظامی خویش به جانب پاکستان پیشکش نمود . مقامات امریکائی چنین وانمود می ساخت که امریکا بر تأمین روابط حسنه با پاکستان بدیده قدر می نگرد. بتاریخ ۶/۱۰/۱۹۵۴ اولین محموله امریکائی که حاوی تانک ها ، اسلحه و مهمات بود به پاکستان مواصلت نمود . در سال ۱۹۵۵ امریکا به منظور رشد هر چه بیشتر اقتصاد پاکستان مساعدت ۲۵ ملیون دالری را اعلام نمود و در ۱۶ ماه می همان سال میان امریکا و پاکستان پروتوکول استعمال صلح آمیز انرژی اتومی عقد گردید . در سال ۱۹۵۷ به موجب همکاری های اقتصادی امریکا با هند پاکستان نگرانی خویش را اظهار نمود و خاطر نشان ساخت که همکاری امریکا با کشور هند می تواند بر روابط امریکا و پاکستان سایه افگند در چنین جو سیاسی در بعضی از حلقات پاکستان چنین شایعات پخش گردید که با اتحاد شوروی روابط مجدد احیأ و تأمین گردد . اتحاد شوروی زمینه را مساعد دیده و به پاکستان از همکاری های اقتصادی و نظامی اظهار آماده گی نمود و صفحه جدید باب مذاکره را از پاکستان مطالبه نمود که از جانب پاکستان موارد قبول واقع نگردید . بعد از کودتا مسلحانه که جنرال ایوب خان زمام امور را بدست گرفت . امریکا بلافاصله در همان سال یعنی سال ۱۹۵۸ پروتوکول جدید نظامی را با پاکستان عقد نمود که بموجب آن امریکا مکلف بود تا در برابر تجاوزیکه علیه پاکستان صورت می گیرد به همکاری پاکستان برخاسته و از آن دفاع نمایند .

بتاریخ ۷/۹/۱۹۵۹ ایزونهاور رئیس جمهور امریکا از پاکستان بازدید بعمل آورد که مدت ۲ روز را در برگرفت درین بازدید با جانب پاکستان ابراز همکاری های همه جانبه نموده و وعده هر نوع مساعدت را اظهار داشت . بتاریخ ۱۱/۵/۱۹۵۹ جنرال ایوب خان از امریکا بازدید بعمل آورد و با رئیس جمهور کنیدی ملاقات نمود که در ضمن این ملاقات علاوه از همکاری های نظامی و اقتصادی از کنیدی مطالبه نمود تا خط (دیورند ) را به حیث سرحد بین افغانستان و پاکستان به رسمیت بشناسند.

در زمانیکه جنگ بین هند و چین در گرفت امریکا از هند حمایت خویش را اعلام نمود و بالای پاکستان فشار وارد نمود تا با چین هیچ نوع همکاری لوژیستیکی را بعمل نیاورند و از پاکستان تقاضأ نمود تا سرحد پاکستان شرقی (بنگله دیش) را بروی سربازان هندی باز نمایند ولی پاکستان چنین پیشنهاد امریکا را نه پذیرفت و بر خلاف با چین مساعدت های همه جانبه خویش را اعلام داشت. بعد از ختم جنگ هند با چین در سال ۱۹۶۲ روابط امریکا با پاکستان به سردی گراید ولی اندکی بعد روی مصلحت روابط آنها بهبود یافت و بتاریخ ۳۰/۳/۱۹۶۴ معین وزارت خارجه امریکا ( فلیس تالبوت )از پاکستان بازدید بعمل آورد و این روابط را به مرحله جدید آن انکشاف داد و بر سر منازعه کشمیر از موقف پاکستان حمایت نمود و وعده همکاری خویش را ابراز داشت و همچنان اظهار نمود که هند حق اشغال کشمیر را نداشته و این منازعه باید از طریق مذاکرات طور صلح آمیز حل و فصل گردد.

بتاریخ ۱/۶/۱۹۶۵ امریکا سومین محموله همکاری های نظامی و اقتصادی را به پاکستان اعزام داشت که در ضمن از پاکستان تقاضا نمود تا در سیاست خارجی خویش تغیراتی را مبنی بر قطع روابط با اتحاد شوروی را وارد نمایند که پاکستان طبق خواست امریکا بلافاصله راه خویش را جدا نموده و روابط شان با اتحاد شوروی به سردی گرائید. در سال ۱۹۶۵ جنگ میان هند و پاکستان روابط هر دو کشور بار دیگر رو به خرابی انجامید و امریکا به مفاد آن پروتوکول هائیکه در سال ۱۹۵۸ در میان امریکا و پاکستان عقد گردیده بود واقعی نگذاشت و به اصطلاح پاکستان را در نیم راهی گذاشت ولی اتحاد شوروی با آتش بس و متارکه اصرار ورزید و نقش میانجی را در بین کشور های درگیر ایفا نمود. پاکستان در سال ۱۹۶۸ میدان هوائی پشاور را به روی طیارات امریکائی که از آن بدست باز پرویز ها می نمود مسدود نمود. در سال ۱۹۷۱ در جریان جنگ امریکا از همکاری پاکستان ابا ورزید. هنگامی که سربازان هندی خاک بنگله دیش را اشغال نمود امریکا یک نوع خاموشی را در قبال انکشافات جدید منطقه اختیار نمود و در سازمان ملل متحد در مورد تجاوز هند بالای نیرو های دفاعی پاکستان صرف با پخش اعتراض نامه اکتفأ نمود . زمانیکه بنگله دیش از پاکستان جدا و منحیث یک کشور مستقل خود را اعلام نمود بتاریخ نهم ماه فبروری سال ۱۹۷۲ حکومت رئیس جمهور (نیکسون) اعلام داشت که کشورش آماده است تا در رشد اقتصادی و اعمار مجدد پاکستان همکاری همه جانبه نماید.  

در زمان حکومت ذولفقار علی بوتو روابط هر دو کشور بار دیکر رونق تازه کسب نمود و مساعدت های نظامی و اقتصادی امریکا بوجه احسن صورت می پذیرفت و علاوتاً وعده سپرد که معیاد باز پرداخت قروض خویش را تمدید می نمایند. در سال ۱۹۷۳ صدراعظم پاکستان عازم امریکا گردید تا در بهبود روابط مساعی لازمه را بخرچ دهند در حین ملاقات با صدراعظم پاکستان رئیس جمهور نیکسون خاطر نشان ساخت که کشورش در پهلوی پاکستان غرض همکاری های بیشتر اماده می باشد. بتاریخ ۱۰/۱۰/۱۹۷۴ وزیر خارجه امریکا از پاکستان بازدید بعمل آورد و طی این بازدید از سیاست خارجی پاکستان تائید نمود .

از آزمایشات ذروی هند به بعد :

وقتیکه در سال ۱۹۷۴ هند با آزمایشات هستوی پرداخت پاکستان نیز چنین وانمود ساخت که در برابر آن بالمثل عمل نمایند و از امریکا خواست تا در مورد زیان های آن در منطقه به مذاکرات بپردازند . صدراعظم ذولفقار علی بوتو از تاریخ چهارم ماه فبروری الی هشتم فبروری سال ۱۹۷۵ به امریکا مسافرت نمود تا مقامات امریکائی را معتقد سازند تا تعزیرات اقتصادی را به پایان رساند که سر انجام بتاریخ ۱۴/۵/۱۹۷۵ امریکا تعزیرات اقتصادی را علیه پاکستان خاتمه داد.

بتاریخ ۱/۳/۱۹۷۶ حکومت پاکستان در ضمن یک قرار داد با کشور فرانسه به منظور تحقیقات اتومی یک اندازه مواد اتومی را بدست آورد که به تعقیب این موافقتنامه وزیر خارجه امریکا (هندری کسنجر ) از پاکستان بازدید نمود و از حکومت پاکستان تقاضأ نمود تا پروگرام هستوی خویش را متوقف نمایند ولی پاکستان تقاضای موصوف را در زمینه نپذیرفت.

بتاریخ ۱۱/۳/۱۹۷۶ امریکا تعهد سپرد تا مبلغ ۲۲ ملیون دالر را طور قرضه برای پاکستان تادیه نماید و در عوض از پاکستان تقاضأ نمود تا پاکستان از احداث لابراتوار اتومی خویش امتناع ورزند .

بتاریخ ۱۳/۱/۱۹۸۰ اضلاع متحده امریکا به موجب تجاوز اتحاد شوروی علیه افغانستان پاکستان را منحیث دوست و همکار ستراتیژیک تلقی نمود (جیمی کارتر ) اعلان همکاری ۴۰۰ ملیون کلدار که طیارات نوع  F 16 توأم با سلاح های پیشرفته در آن نیز شامل بوده وعده همکاری نمود.

در سال ۱۹۸۰ (بریجنسکی) مشاور امنیت ملی امریکا عازم پاکستان گردید و به مقامات بلند پایه پاکستان به مذاکره پرداخت موصوف مقامات پاکستانی را به این امر معتقد ساخت که اتحاد شوروی بر خلاف تمام موازین بین المللی علیه افغانستان تجاوز مسلحانه نموده بناءً ضرورت محسوس می گردد تا هر دو کشور (امریکا و پاکستان ) موافقتنامه سال ۱۹۵۹ را عملی نمایند.

بتاریخ ۳/۱۰/۱۹۸۰ رئیس جمهور پاکستان جنرال ضیأ الحق از امریکا بازدید بعمل آورد و در مورد همکاری های نظامی از جانب مقامات امریکائی طلب مساعدت نمود که با دلگرمی پذیرفته شد. به ادامه همچو مسافرت ها وزیر خارجه پاکستان (آغا شاهی) نیز به امریکا بنا به دعوت مقامات امریکائی سفر نمود .

بتاریخ ۱۵/۵/۱۹۸۱ کنگره امریکا مساعدت های وسیع اقتصادی و نظامی را با پاکستان اعلام داشت و از پاکستان تعزیرات تسلیحاتی را لغو قرار داد و رئیس جمهور (ریگن) وعده همکاری مبلغ ۱۰ ملیون دالر را نیز به جانب پاکستان اعلام داشت.

بتاریخ ۱۵/۶/۱۹۸۱ معین وزارت خارجه امریکا به پاکستان سفر نمود که مدت پنج روز را در بر داشت و پروتوکول همکاری نظامی و اقتصادی را به امضأ رساند و بعد از آن مساعدت حاوی مبلغ ۳۰۰ ملیون دالر را اعلام نمود .

بتاریخ ۲۰/۱۰/۱۹۸۱ مجلس سنای امریکا برای مدت ۶ سال تعزیرات وضع شده را علیه پاکستان مورد ملغی قرار داد که بعداً در سال ۱۹۹۷ دوباره بالای کشور متذکره وضع گردید.

بتاریخ ۲۲/۱۱/۱۹۸۲ کشور امریکا فروش ۴۰ پروند طیاره نوع F16  را بالای پاکستان قبولدار گردید .

بتاریخ ۸/۱۲/۱۹۸۲ (ریگن ) به جنرال ضیا الحق رئیس جمهور پاکستان دعوت از بازدید به امریکا نمود و طی همین سفر طرفین به ایجاد یک کمیسیون مشترک جهت پیشبرد کار مشترک به توافق رسیدند .

بتاریخ ۳۰/۱۲/۱۹۸۳ وزیر دفاع امریکا به منظور بررسی از نیازمندی های قوای مسلح پاکستان و جنگ جویان افغانی که علیه تجاوز شوروی می رزمیدند از پاکستان بازدید بعمل آورد.

بتاریخ ۳۰/۱۲/۱۹۸۳ امریکا جهت رشد اقتصادی پاکستان مبلغ ۱۳ ملیون دالر مساعدت خویش را اعلام نمود.

به سلسله همکاری های نظامی و اقتصادی امریکا در میان سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۳ جمعاً به ۴۳ ملیون دالر می رسید.

در سال ۱۹۸۶ صدر اعظم پاکستان محمد خان جونیجو نیز از امریکا بازدید نمود و مساعدت های لازم در عرصه تکنالوژی و کمپیوتر های پیشرفته را از امریکا مطالبه و بدست آورد.

بتاریخ ۱۴/۱۰/۱۹۸۶ وزیر دفاع امریکا از پاکستان بازدید بعمل آورد و در طی همین بازدید موافقتنامه نظامی را به منظور سرکوبی قوای مهاجم شوروی بالای افغانستان را به امضا رسانید.

بتاریخ ۶/۱/۱۹۸۷ حکومت امریکا با پاکستان مبلغ ۴۲ ملیون دالر همکاری اقتصادی را برای سال ۱۹۸۸ اعلام نمود.

بتاریخ ۱۸/۴/۱۹۸۷ وزارت خارجه امریکا به منظور روابط خارجی خویش ۴۲۰ ملیون دالر مساعدت را به پاکستان اعلام  داشت .

بتاریخ ۲۰/۴/۱۹۸۷حکومت امریکا موافقه نمود تا طیاراتیکه دارای سیستم مجهز و پیشرفته را دارا باشد به جانب پاکستان تحویل دهند. ولی در ماه می همین سال جانب امریکا از تعهد فوق الذکر شانه خالی نموده و در عوض با طیارات نوع (ایکس) که پیلوت ها و عمله تخینکی آن امریکائی باشد تا سربازان روسی را بدرستی تحت مراقبت قرار دهند توافق نمود.

بتاریخ ۲۱/۹/۱۹۸۷ مجلس سنای امریکا به سلسله همکاری های نظامی و اقتصادی مبلغ ۴۲۰ ملیون دالر را با پاکستان اعلام نمود.

بتاریخ ۱/۱/۱۹۸۹ امریکا موافقه نمود تا ۸ پروند طیاره را  بالای پاکستان بفروش رساند. در همین سال صدراعظم پاکستان بینظیر بوتو برای اولین بار از امریکا برای مدت ۸ روز بازدید روانه امریکا گردید. بتاریخ ۱۴/۳/۱۹۸۹ کنگره امریکاه فیصله نمود تا ۶ پروند طیاره نوع F 16  را بالای پاکستان به فروش رساند ولی بعد از فرو پاشی اتحاد شوروی روابط هر دو کشور اندک اندک به طرف سردی گراید .

در سال ۱۹۹۰ امریکاه مساعدت سالانه که ۴۲۰ ملیون را احتوا می نمود به ۲۰۳ ملیون در سال تنزیل نمود. بتاریخ ۱۱/۶/۱۹۹۱ رئیس پارلمان پاکستان وسیم سجاد از امریکا بازدید نمود و طی این بازدید از مقامات امریکائی خواستار گردید تا امریکا برای بار دوم همکاری های افتصادی و نظامی را با پاکستان آغاز نماید ولی جانب امریکائی مساعدت های خویش را مشروط بر قطع برنامه های هستوی پاکستان قرار داد و خواستار قطع فوری برنامه هستوی پاکستان گردید در سال ۱۹۹۱ معاون وزارت خارجه امریکا عازم پاکستان گردید تا معلوم نماید که پاکستان پروگرام هستوی خویش را متوقف ساخته یا چطور ولی جواب مقامات پاکستانی در زمینه چنین بود که پروگرام هستوی پاکستان برای مقاصد صلح آمیز و امنیت ملی کشور راه انداخته شده و بس! در سال ۱۹۹۲ رئیس جمهور بوش (بوش اول ) چین اظهار نمود که کشورش خواستار است تا به میزان ۳۰ ملیون دالر اسلحه را بالای پاکستان بفروش رساند. بتاریخ ۱/۱۰/۱۹۹۲ مجلس سنای امریکا اظهار داشت که از این به بعد تعزیرات اقتصادی بالای پاکستان به پایان رسید. بتاریخ ۱۳/۱۱/۱۹۹۲ یک هئیت امریکائی عازم پاکستان گردید تا از چگونگی مسئله کشمیر و لابراتوار های اتومی با مقامات پاکستانی داخل مذاکره شوند هیئت متذکره از مقامات پاکستانی مطالبه نمود با آنها اجازه داده شود تا از لابراتوار های اتومی پاکستان بازدید نمایند و آن را از نزدیک مشاهده نمایند که آیا پاکستان واقعاً دارای بمب اتومی تحت نام بمب اتومی اسلامی هستند یا خیر ؟

مساعدت های امنیتی بین هر دو کشور :

مساعدت های مشترک امنیتی و بطور خاص تسلیم دهی اسلام گرایان افغان و عرب بین دو کشور در سال ۱۹۹۳ در زمان حکومت نواز شریف آغاز و الی حکومت بینظیر بوتو ادامه داشت .

حوادث یازدهم سپتامبر:

حوادث یازدهم سپتامبر با اهمیت پاکستان بیش از پیش افزود و پاکستان نیز در ائتلاف بین المللی علیه تروریزم و شبکه القاعده بر سرکردگی امریکا نقش اساسی و ارزنده خویش را ایفا نمود پاکستان رد تعقیب و گرفتاری طالبان و اعضای شبکه القاعده و گشایش دفاتر در شهر های بزرگ پاکستان برای استخبارات مرکزی امریکا یعنی (C.I.A) کار های قابل ملاحظه را در زمینه انجام دادند که باعث خوشنودی مقامات امریکائی گردید . پاکستان به سلسلیه همکاری های خویش در مورد محو کامل تروریزم و شبکه القاعده میدان های هوائی سند ، پنجاب و بلوچستان را در اختیار قوای هوائی امریکا قرار داد. در پاکستان تحلیل گران سیاسی بدین عقیده اند که برای امریکا از دوستی مصلحت ذاتی خویش دارای اهمیت بوده و روی همین دلیل برای مصلحت ذاتی از راه همکاری های اقتصادی نزد پاکستان پیش آمدند . مقامات پاکستانی در زمینه اظهار می دارند که پاکستان از جانب هند تحت تهدید قرار دارند روی همین ملحوظ با امریکا همکاری نمود تا از تهدید هند برای خود نجات دهند. ولی در عین حال پاکستان دوست دیرینه خویش یعنی چین را از دست نداد و همزمان روابط خویش را با آن کشور کماکان حفظ نمود. با این همه مسایل پاکستان ناگزیر است تا با همکاری های خویش در چارچوب ائتلاف ضد تروریزم و شبکه القاعده با امریکا همکاری نماید در غیر آن به مشکلات جدی مواجه خواهند گردید . با عقد موافقتنامه اخیر ستراتیژیکی که میان ایالات متحده امریکا و هند به وجود آمد  پاکستان بار دیگر در اظطراب شدید قرار گرفت و نگرانی های خویش را مکرراً به موجب اینکه بیلانس دفاعی میان هند و پاکستان بر هم خورد اظهار داشت و اکنون به صراحت مشهود است که روابط میان پاکستان و ایالات متحده امریکا به سردی می گراید این در حالیست که پاکستان در ائتلاف بین المللی علیه تروریزم تحت قیادت ایالات متحده امریکا به فعالیت های خویش ادامه می دهند از سوی دیگر با امضا رساندن موافقتنامه ستراتیژیک میان افغانستان و ایالات متحده امریکا و سفر اخیر نریندرا مودی صدراعظم هند به افغانستان و روی کار آمدن دونالد ترامپ پاکستان را شدیداً نگران ساخته است و قرائین نشان می دهند که پاکستان در صدد آن است تا متحدین منطقوی و جهانی جدیدی را جستجو نماید که آن اغلباً چین خواهد بود پس در چنین یک حالت ایجاب می نماید تا جمهوری اسلامی افغانستان با تحلیل ، انالیز عمیق و همه جانبه متناسب با اوضاع منطقه و جهان سبقت جسته و در پی تدارک متحدین جدید توأم با حفظ مصالح ملی گردد. از فرصت های مساعد استفاده نموده و با اقدامات لازم در زمینه به اسرع وقت متوصل گردند . خوش بینی های که در حال حاضر خیلی منطقی بنظر نمی رسند که گویا امریکا روابط خویش را با پاکستان قطع مینماید و آن کشور را منحیث کشور حامی تروریزم معرفی میکند دور از واقعیت است. بهتر خواهد بود دست اندر کاران سیاست در افغانستان روابط دیرینه امریکا و پاکستان را مطالعه نموده آنگاه بهتر میتوانند تحلیل و برداشت درست تری داشته باشند .

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

Copyright © Jawedan.com