خانه » اخبار و گزارشات » آیا روزنامه‌نگاری به پایان خود نزدیک می‌شود؟

آیا روزنامه‌نگاری به پایان خود نزدیک می‌شود؟

roznama_

 

همه چیز دست به دست هم داد تا صنعت روزنامه به انتهای راه خود برسد. سال گذشته اتمام این راه بسیار محتمل به نظر می رسید. بحران موجود باعث شد که:

اولاٌ: روزنامه ها منبع اصلی درآمد خود یعنی تبلیغات را از دست دهند.

ثانیاٌ: اکثر خوانندگان ترجیح دادند که از اینترنت بجای روزنامه برای کسب خبر استفاده کنند.

کمیسیون معاملات فدرال آمریکا نزول تدریجی صنعت چاپ روزنامه را به دقت مد نظر قرارداد. آیا باید روزنامه ها مانند موسسات خیریه با استفاده از هدایا به حیات خود ادامه دهند؟ آیا دولت باید به آنها یارانه پرداخت کند؟ به همین منظور پانزده ژوئن نشستی برگزار شد تا به بررسی این موضوع بپردازد . اما در اغلب کشورهای دنیا چنین بحرانی در صنعت روزنامه به چشم نمی خورد. روزنامه های آلمانی و برزیلی به راحتی این بحران را پشت سر گذاشته اند. حتی روزنامه های آمریکایی که در بحرانی ترین شرایط اقتصادی جهانی به کسب و کار مشغولند نه تنها از این بحران رهایی یافتند بلکه به سود معتنابهی نیز دست یافتند. البته منظور سود ۲۰ درصدی که معمول چند سال گذشته بود نیست بلکه سود رایج در شرایط بحرانی اقتصادی مدنظر است.

بسیاری از روزنامه ها با فرستادن خبرنگارانشان به نقاط دور دست توانستند خود را حفظ کنند. بنابر اعلام اتحادیه خبرنگاری آمریکا این بحران باعث از بین رفتن ۱۳۵۰۰ فرصت شغلی از سال ۲۰۰۷ تا به حال شده است.

علیرغم شرایط نا مناسب اقتصادی، برخی از روزنامه ها حاضر به توزیع، در نقاط دور و حاشیه شهرها نیستند و این شرایط نامناسب در نهایت منجر می شودکه روزنامه های موفق از ناموفق تمیز داده شوند که صد البته فشار کاری بیشتری بر دوش خبرنگاران خواهد بود.

صنعت چاپ روزنامه با ترکیب درآمد های حاصل از تبلیغات و خرید خوانندگان، در حال تبدیل به کسب و کاری پویا و ماندگار است . روزنامه های آمریکایی وابستگی بی حد و حصری به تبلیغات داشتند؛ در سال ۲۰۰۸ در حدود ۸۷% درآمد روزنامه های این کشور از محل تبلیغات بوده است در حالی که این نسبت در ژاپن به ۳۵% می رسد. به همین علت روزنامه های این کشور موفقیت و ثبات بیشتری دارند. تاثیر شرایط نا مناسب اقتصادی در صنعت چاپ روزنامه به همه قسمت های این صنعت رسوخ یافته اما بیشتر از همه، قسمتهای نامتمایز روزنامه تحت تاثیر قرار گرفته است. برای مثال بخش بررسی فیلم و خودروهای روز ، یافته های علمی و گزارش های عمومی کسب و کار از روزنامه ها حذف و همچنین بسیاری از دفاتر خارج از مرکز روزنامه ها نیز بسته شد.

در نتیجه تغییرات رخ داده صفحات روزنامه دیگر مانند گذشته کامل نیستند هر چند که دیگراین کامل بودن ارزش تلقی نمی شود.

عملکرد خلاقیت اوتیس چندلر قابل بررسی است؛

اوتیس در سال ۱۹۶۰ روزنامه لس آنجلس تایمز را به علت ارتباطات خانوادگی به دست آورد. روزنامه به ارث رسیده بسیار محتاط عمل می کرد که البته منعکس کننده اخبار مربوط به شهر لس آنجلس بود . چندلر با بر هم زدن معادلات صنعت روزنامه داری آن روز ، به دنبال بر پایی رقیبی قوی در غرب آمریکا برای نیویورک تایمز افتاد . روزنامه او به علت مملو بودن از اخبار خارجی وگزارش های جدی تاثیر گذاری فراوانی داشت هرچند تصمیم سنجیده ای برای عصر اینترنت نبود.

این روزنامه با کاهش کارمندان خود در نوبت های متناوب، برای کنترل هزینه ها موفق نبود تا اینکه سر انجام در سال ۲۰۰۹ طعم ورشکستگی را چشید. آنچه در مورد وضعیت صنعت روزنامه شایان توجه است ، اینکه علیرغم تلاش بی نهایت برای تولید محصولی خوب و اثر گذار اغلب این محصولات وجه تمایزی با محصولات سایر رقبا ندارند.

گزارشات خارجی لس آنجلس تایمز بسیار پر محتواست ولی به سختی میتوان وجه تمایزی بین محصول این شرکت و مثلاٌ نیویورک تایمز قائل شد؛ ضمن اینکه دسترسی شهروندان لس آنجلسی از طریق کامپیوتر به سادگی میسر است.

این گزارشات در مورد آخرین خودروهای روز دنیا نیز مشابه است چه این خودرو در لس آنجلس رانده شود چه در نیویورک.

لذا بهتر است روزنامه ها تمرکز خود را بر روی فعالیتهایی مثل اخبار و رویدادهای ورزشی محلی معطوف دارند.

افزایش کیفیت و تخصص گرایی در تأمین اطلاعات و اخبار مورد نیاز از طریق سرویس های مخابراتی مثل اینترنت امکان پذیر است. هر چند وجود این تکنولوژی باعث بالا رفتن درصد بیکاری عده کثیری از خبرنگاران شده است ولی از این واقعیت گریزی نیست که مسلماً این مهم بستگی به کوشش خبرنگاران از طریق بالا بردن مزیت شخصی در ارائه تولیدات خود دارد.

 

برگرداننده به فارسی: امیر حسین ملکی (خبر انلاین)


دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

Copyright © Jawedan.com