در هشت سال گذشته ما شاهد کنفرانسهای مختلف و مهمی برای افغانستان در سطح منطقوی و جهانی بوده ایم. هر یک ازین کنفرانس ها نقش مثبتی در حیات سیاسی، اقتصادی و امنیتی افغانستان بازی نمودند. کنفرانس بن نقشه راه دولت سازی را برای افغانستان ترسیم نمود که در واقع هر گروه چپ و یا راست سیاسی می توانست در صحنه سیاست افغانستان نقش بازی کند؛ به غیر از طالبان و گلب الدین حکمتیار. در بسیاری کنفرانسهای قبلی تاکید بیشتر به جنگ با تروریسم و بیرون راندن طالبان از صحنه افغانستان می شد. اما کنفرانس لندن از نوع دیگر کنفرانسها بود که هم از لحاظ اهداف و هم رویکرد سیاسی تفاوت داشت. محور آجندای کنفرانس لندن را مصالحه با طالبان از طریق دادن امتیازات بزرگ سیاسی و قومی بویژه رشوت های کلان مالی تشکیل می دهد.
قبل از کنفرانس لندن چندین نشست های منطقوی از ابوظبی گرفته تا انقره در همین راستا برگذار شد. با آنکه بیش از 70 کشور در کنفرانس لندن حضور داشتند ولی کنفرانس خیلی مختصر و مشخص بود چند دولت معدود از کشور میزبان نخست وزیر بریتانیا گوردون براون گرفته تا بانکی مون ،منشی عمومی ملل متحد، رییس جمهور حامد کرزی و وزیر خارجه امریکا خانم هیلری کلنتن سخنرانی نمودند که صحبت ها از قبل هماهنگ و توافق شده بود بی آنکه نظریات متفاوت و یا مخالف مجال بحث یافته باشد.
در کنفرانس طوری وا نمود شد که تمام طرح ها از مبارزه با فساد اداری گرفته تا مصالحه با طالبان ابتکار رییس جمهور حامد کرزی است و 70 کشور جهان برای حمایت از او در لندن جمع شده اند. اما به قول خبرنگار بی بی سی کرزی هیچ طرحی از خود نداشت و صحبت وی توسط بریتانیا و امریکا نوشته شده بود و صرف در کنفرانس آنرا قرائت نمود. در پایان نا مه بگونۀ وانمود شد که طرح های دولت افغانستان راه را به مصالحه با طالبان، ثبات، امنیت و دولت داری سالم باز می کند و نخست وزیر برتانیا کنفرانس لندن را یک نقطه عطف نامید.
چرا انگلیسها میزبانی کنفرانس لندن را بدوش گرفتند؟
انتخاب لندن مکانی برای برگزاری کنفرانس روی تصادفی نبوده است. سیاست های مرموز و نزدیک لندن با اسلام آباد در هشت سال اخیر حتا باعث شد که فشار بر پاکستان توسط امریکاییها کمتر شده و مطابق به سناریوی انگلیسها طالبان از حمایت این کشور هم در موسی قلعه برخور دار شدند و حتا دست باز برای آنها در قاچاق مواد مخدر در هلمند دادند. در زمان بوش و رامسفیلد به دلایل سیاست های جنگ طلبی و قاطعیت آنها در برابر تروریسم بریتانوی ها موفق به چنین کنفرانسی نشدند. اما با بقدرت رسیدن اوباما و ضعف سیاست او در یک سال اخیر فرصت خیلی مناسب را برای انگلیسها و پاکستانی ها مساعد ساخت که ابتکار را در منطقه بدست گرفته و پروژه جدید طالبانی شانرا پیاده کنند.
بدین تر تیب بریتانوی ها نقش اساسی در ترغیب امریکاییها و دیگر اعضای ناتو در سازش با طالبان در همدستی با پاکستان و عربستان سعودی بازی نموده اند.
شکست ماشین جنگی طالبان در قلوب طا لب طلبان!
کنفرانس لندن به نمایشنامه مضحک نیز شباهت داشت. از یک طرف تمام تلاشها در جهت معامله با طالبان حتا با دادن رشوت های کلان جلب شده بود، ولی از جانب دیگر نخست وزیر بریتانیا آقای گوردون براون برای اینکه نشان داده باشد سازش با چند تا تروریست از روی مجبوریت و ترس نیست با حنجره لرزان چنین گفت:" ما نه تنها ما شین جنگی طالبان را در میدان نبرد ، بلکه در قلوب مردم جهان وبویژه مردم افغانستان شکست خواهیم داد". اما پرسش اساسی اینست که اگر غرب تروریستان را در هشت سال گذشته در میدان نبرد شکست داده می توانستند چه نیازی به به برگزاری کنفرانس لندن بود؟
شگفت آور تر اینست که نخست وزیر بریتانیا تصور می کند که طالبان در قلوب مردم جهان و بویژه مردم افغانستان جای دارند. این در حالیست که اکثریت مردم افغانستان به ویژه مردم غیر پشتون که خاطراتی تلخی از آنان در زمان حاکمیت شان دارند با نفرت به آنان و حامیان شان نگاه می کنند.
واقعیت اینست که طالبان صرف در قلوب پاکستانی ها، سعودی ها و یک تعداد طالب طالبان مناطق جنوب افغانستان و دولت حامد کرزی دیگر جای برای آنان در قلوب کسی پیدا نخواهد شد. اما شکست دادن طالبان در قلوب دوستان و حامیان آنان با رشوتهای سیاسی و مالی نیز به مشکل بدست خوهد آمد. در نتیجه هم پول ها ضایع خواهد شد و هم فرصت ها و در فرجام هم در میدان نبرد و هم در میدان قلوب شکست نصیب غرب خواهد شد.
بازی با کارت "طالبان معتدل!"
پس از سقوط طالبان پاکستانی ها اصطلاح" طالبان میانه رو" را به منظور دوباره بقدرت رساندن آنها در افغانستان اختراع نمودند و در اختیار غربی ها در بازی های سیاسی در هشت سال اخیر گذاشتند. غرب هر زمانیکه در جبهه نظامی شکست می خورند در جستجوی "طالبان میانه رو!" میشوند. این در حالیست که رهبران طالبان از جمله مولوی متوکل اصطلاح طالبان میانه رو را رد می کند.
انگلیسها در کنفرانس لندن از اصطلاح" طالبان میانه رو" بحیث کارت بازی جدید استفاده اعظمی نمودند. ظاهراً شرط اساسی مصالحه با " طالبان میانه رو" اینست که آنها باید با سازمان القاعده قطع رابطه کنند و قانون اساسی افغانستان را بپزیرند. برای این منظور سازمان ملل اسم پنج تن ازین گونه طالبان را از لست سیاه بیرون ساخت.
اما واقعیت اینست که اگر طالبان قانون اساسی افغانستان را بپزیرند و با القاعده قطع رابطه کنند، آیا آنها را می توان طالبان نامید؟ طالب به کسی گفته میشود که نه تنها از لحاظ آیدیولوژیک همفکر با القاعده و ملاهای دیوبندی باشد، بلکه از لحاظ نظامی، ارتباطات سازمانی ومالی وابسته به سازمان آی اس آی پاکستان ، سازمان القاعده و مواد مخدر باشد. هم چنان در رفتار اجتماعی و فرهنگی ضد هر نوع تمدن، پیشرفت، حقوق بشری و حقوق زنان باشد. افزون بر آن طالب به کسی گفته میشود که سر شار از تعصب قومی و دشمنی با اقوام غیر پشتون باشد. این در حالیست که طالبان با صراحت اعلام نموده اند که نه قانون اساسی افغانستان را می پزیرند و نه حضور غرب را در افغانستان قبول دارند.
اما با همه اینها حامد کرزی پافشاری می کند که در صورت پزیرفتن قانون اساسی افغانستان "برادران آزرده خاطر طالبی" خود را با آغوش باز می پزیرد. این در حالیست که خود حامد کرزی کمترین احترام به قانون اساسی ساخت خودش قایل است و در انتخابات اخیر در نتیجه تقلب و حمایت غرب به قدرت رسید و خود از مشروعیت ملی رنج می کشد. افزون بر آن در هشت سال اخیر مثل خان قبیله در افغانستان حکومت کرد نه منحیث یک رییس جمهور متمدن و قانون دوست. حتا همین طرحی مصالحه با طالبان را بدون مشوره با شورای ملی افغانستان و مردم افغانستان صرف با اتکاء به غرب اعلام نموده است و در هشت سال گذشته اعلام یکجانبه مصالحه با طالبان با تضرع و التماس نه تنها خود را بی آبرو ساخت، بلکه طالبان را جسور تر نیز ساخت. کنفرانس لندن در واقع نوع دیگر التماس و تضرع در سطح جهانی است که با وعده های دالر همراه است.
افغانیزه کردن امنیت و مدیریت یعنی چه؟
در کنفرانس لندن علاوه بر مصالحه با طالبان موضوع ارتقای ظرفیت های دولت افغانستان در زمینه های امنیت، انکشاف و بازسازی نیز مطرح گرید. چنانچه گوردون براون گفت:" کنفرانس لندن را می توان برنامه (افغانیزه کردن امنیت و برنامه توسعه در افغانستان دانست)."
طرح انتقال صلاحیت ها به دولت کرزی در واقع کنار کشیدن غرب از سیاست افغانستان است. طرح "افغانیزه کردن امنیت و مدیریت" دقیقاً شباهت به سیاست زمان شوروی ها دارد که آنهاتصمیم گرفتند از افغانستان قوای خویش را بیرون بکشند و مسوولیت رهبری کشور را بدوش رژیم وقت گذاشتند. از زمانیکه رهبری شوروی به رهبری افغانستان اعلام کرد که قوای خود را از افغانستان بیرون می کشند سه سال را در بر گرقت و درین مدت دولت داکتر نجیب الله قادر به رهبری کشور بعد از خروج شوروی ها در 1989 شد و حکومت وی برای سه سال بدون حمایت خارجی توانست در برابر مجاهدین تا 1992 مقاومت کند.
در استراتیژی اوباما 18 ماه به دولت افغانستان وقت داده شده است که مسوولیت امنیت و رهبری کشور را بدوش بگیرد. چنانچه اوباما می گوید ما دیگر چک سفید برای دولت افغانستان نخواهیم داد و همیشه در کنار شما نخواهیم بود؛ دولت افغانستان باید مسوولیت رهبری کشور شانرا بدوش بگیرد. روی تصادفی نبود که کنفرانس لندن مطابق به استراتیژی اوباما طرح افغانیزه کردن امنیت و مدیریت افغانستان را در دستور کار قرار داد. در پایان اعلامیه رسمی کنفرانس آمده است که افغانستان در ظرف پنج سال آینده مسوولیت کامل امنیت خویش را به دوش خواهد گرفت. این در حالیست که کرزی قبلاً گفته است که بین 10 تا 15 سال دیگر به کمک های جامعه جهانی نیاز دارد تا به سر پا ایستاده شود.
مشروعیت فساد در کنفرانس لندن
فساد اداری یکی از نقاط اساسی ضعف دولت کرزی در هشت سال اخیر بوده است و غرب همواره شرط کمک های خود را پاکسازی دولت کرزی از وجود فاسدین نموده است. اخیراً سازمان ملل متحد در یک تحقیقات گسترده به این نتیجه رسید که هیچ کاری بدون رشوت در افغانستان اجرا نمی شود. اما جالب اینست که غربی ها در کنفرانس لندن برای رسیدن به اهداف شان برای طالبان رشوت های بزرگ را پیشنهاد نمودند و برای اینکار مبلغ 140 میلیون دالر در سال اول با امتیازات سیاسی و قومی در اختیار شان قرار می دهند. چنانچه روزنامه تایمز چاپ لندن، ایجاد صندوق مالی برای حمایت از روند آشتی جویی با طالبان را چنین تعبیر کرده است: وزیر خارجه بریتانیا از رشوه دادن به مخالفین با هدف زمینه سازی برای خروج نیروهای بریتانیایی از افغانستان حمایت کرد.( بی بی سی)
در کنفرانس لندن هیچگونه انتقاد و فشاری بر حکومت کرزی مثل گذشته در مبارزه با فساد وارد نگردید و ظاهراً از طرح دولت افغانستان استقبال شد. چنانچه درین مورد در پایان نامه کنفرانس آمده است:" اشتراک کنندگان کنفرانس از روش جامع و عمومی دولت افغانستان برای مبارزه با فساد اداری و از تلاشهای جاری دولت بر علیه ریشه های فساد و با ایجاد اهداف واضح و پلان های مشخص استقبال می کنند".
دولت های غربی خوب می دانند که کرزی هیچ گونه " روش جامع و عمومی" در مبارزه با فساد ندارد و مثل همیشه وعده های میان تهی می دهد. اما آنها در کنفرانس لندن به دو دلیل فساد را در حکومت کرزی جدی نگرفتند : نخست اینکه مشغله فکری غرب را کنار آمدن با طالبان با استفاده از فرهنگ رشوت در افغانستان به منظور زمینه سازی بازگشت آبرومندانه شان از افغانستان تشکیل می دهد؛ دوم اینکه غربی ها خسته شده اند و فشار سیاسی بر کرزی سودی ندارد.
سازش با طالبان به بهای حقوق بشر و حقوق غیر پشتونها
در کنفرانس لندن نه حرف از حقوق بشر و حقوق زنان ودموکراسی در میان بود و نه نگرانی اقوام غیر پشتون با توجه به سابقه نسل کشی توسط طالبان مطرح شد. تمام مشغله فکری برگزارکنندگان کنفرانس را دادن امتیازات قومی، سیاسی و مالی به طالبان و طالب طلبان تشکیل می داد. این در حالیست که در نزدیکی کنفرانس لندن ده ها روشنفکر و فرهنگیان و زنان با صدای اعتراض از اشتراک کنندگان کنفرانس خواستند که سازش با طالبان این دشمنان آزادی، حقوق بشر و حقوق اقوام غیر پشتون جنایت و خیانت است.
کنفرانس لندن و چشم انداز تاریک آینده افغانستان
هر نشستی که بتواند ثبات ، امنیت و اتحاد اجتماعی را برای مردم افغانستان به بار آورد قابل تقدیر و ارزشمند است، اگر کنفرانس لندن بتواند به جنگ مسلحانه طالبان و مداخلات پاکستان خاتمه دهد باید از آن استقبال نمود. ولی کنفرانس لندن نشان داد که به این منظور برگزار نشده بود. هدف اصلی گردانندگان آن را جستجوی منافع خود شان در معامله با طالبان و پاکستان تشکیل می داد. برای آنها اهمیت ندارد که چه بلای در نتیجه این معامله بر سر مردم افغانستان می آید.
از دید بسیاری تحلیلگران سیاسی کنفرانس لندن یک نشست عجیب و غریبی بود که مسیر حرکت آن برخلاف اجلاس های قبلی گرایش به عقب را نشان می دهد. کنفرانس مذکور در واقع نه تنها خط بطلان به تمام دست آورد های هشت سال گذشته غرب در عرصه حقوق بشر بویژه حقوق زنان، آزادی های مدنی و دموکراتیک در افغانستان کشید، بلکه حتا خون ریختانده شده ده ها سرباز غرب به دست طالبان نیز نادیده گرفته شد.در واقعیت امر کنفرانس به طالبان مشروعیت رسمی در سطح جهانی بخشید و آنانرا بحیث یک قوت شکست ناپزیر و صاحبان سرنوشت آینده افغانستان معرفی نمودند.
چرخش 180 درجۀ طالب طلبی غرب بویژه بریتانیا همه را شگفت زده ساخته است ؛ برخی ها آنرا به شکل ساده انگارانه به منظور تامین صلح در افغانستان و تقویت حکومت کرزی می دانند، اما بسیاری ها کنفرانس لندن را نخستین حرکت توطئه گرانه و خانمانسوز جدید می دانند که سناریوی آن توسط بریتانیا در همدستی با پاکستان و عربستان سعودی نوشته شده است که هدف آنرا تسلیمی افغانستان به پاکستان با حفظ نفوذ عربستان سعودی و تشدید رقابت های عربستان سعودی و ایران و هم چنان کشاندن موج خشونت ها از جنوب به شمال و به آسیای میانه است.
نظرات (13)
...
در ثانی میخواهم بارتباط اظهار نظر محترمی که نام خودرا(احمد مسعودجان) نوشته است، چند کلمه بعرض برسانم:
طوریکه من متوجه ام ، میبینم که دشمنان مردم افغانستان و بعضا یکتعداد از وابستگان احزاب مختلف داخل کشور ما، یا از جهت عقده و نادانی و یا از جهت رقابتهای سیاسی به تخریب شخصیتهای سیاسی بزرگ کشورما مثل داکتر عبداللاه و محمد یونس قانونی که چشم امید مردم ما بسوی انها است، میپردازند. این شخصیتهای والای کشور ما بودند که تحت رهبری ابر مرد تاریخ کشور ما شهید احمد شاه مسعود(رح) قهرمان ملی ما، تا اخرین لحظه علیه افراداستخبارات پاکستان(طالبان) مقاومت و مبارزه نمودند و نگذاشتندکه افغانستان یکی از صوبه های پاکستان شود. ایا این یک امتحان بزرگ نمیباشد که انها انرا موفقانه سپری کردند. ایا طالبان دستپرورده انگلیس و پاکستان نیستند؟ آحمد ولی مسعود هم یگانه کسی است که همیشه صاف و پوستکنده و بجرئت میان استخبارات پاکستان و طالبان علامت مساوی گذاشته است. اینکه مارشال فهیم روی مصلحتهای ملی از کرزی پشتیبانی کرد مربوط بخودش میشود. ولی یک چیز را با اطمینان گفته میتوانم، که او هرگز با گلب الدین این قاتل و ویرانگرو وابسته به پاکستان همخوان نخواهد شد. و این همه افتخارات خودرا که از عضویت در مقاومت داشت و داردبه صفر ضرب نخواهد زد. افتخارات اعضای مقاومت در اینست که انها بعزت افغانستان اهتمام دارند. یعنی نوکر و جاسوس نمیباشند. و محبوبیت انها در میان مردم واقعبین افغانستان هم در گرو همین نقطه میباشد. من که این سطور رامینویسم هیچگونه ارتباط سازمانی و ایدیالوجیکی با ایشان نداشته و ندارم، و فقط بحکم وجدان اینرا نوشتم.
-
- +0
-
-
...
درمدت هشتسال کرزی پشتونها را کشته است هرگز ما قوم پشتون ایشان را نمی بخشیم دراین مدت هشتسال فرزندان مارا ازمکتب ماند ودشمنان مرا تقویه کرد چطورما پشتون ازوی حمایت کنیم من یک طالب هستم این را میدانم کرزی اگر باما صادقانه هم صلح کند ما با او کدام دشمنی شخصی نداشتیم او نیز دراول طالب بود اما دشمن ما دوستم خلیلی فهیم محقق است ما هرگز نمیخواهیم که انها درافغانستان باشند اما انها هم این را میدانند که اگر کرزی بی عقل مرا به کابل دعوت کند ما ازدست ام درامان نمیباشیم کلی نظامی گری نزدی دشنمان ما است انهاهشیارهستند کرزی دالر میگرد اما تجارت خود را میکند او درغم مردم وافغانستان نیست دومیلیارد دردبی دارد یکیم میلیارد درترکیه دارد هفصد میلیون درامریکا که سی ای ی ان را قید نموده است
-
- +0
-
-
...
-
- +0
-
-
...
و اینهم شد فضای سیاسی آه آه آه.
یک وقت به هزاره ها کافر خطاب میشد، در نشست رولپندی که برای تشکیل دولت مجاهدین تشکیل گردیده بود، حکمتیارکه در آنزمان صدراعظم برگزیده شده بود، به صدای بلند خطاب به اعظای جلسه گفت که در کابینه آینده مجاهدین در کابل همه اقشار افغانستان سهیم میباشند به اثتثنای مردم هزاره و اهل هنود چراکه ایشان شیعه و هندو هستند، از نظر اسلام این دو پیرو کافر هستند!
حال از نظر من آنزمانیکه حکمتیار چنان آواز رابه دستور اجینتهای انگلیس بلند کرد هم مطابق دستور، میل و نقشه انگلیس بود و امروز که مولوی عمر و حکمتیار چنین از دستور انگلیس ها پیروی میکند هم نقشه، میل و دستور انگلیس است و همین اشخاص بنام مولوی عمر و حکمتیار هستند که مهره انگلیس و پاکستان بوده و هستند هر گونه اقدامات که ایشان در طول بقول خودیشان مبارزه شان انجام داده اند درست از انگلستان سازماندهی میشدند.
و همچنان ادعای رسمی دیگری استوار به پایه های شواهدیکه از طرف وزارت خارجه اسرایئل صورت گرفت.
حال خواننده گان خود باید قضاوت کنند که کیها کافر هستند کی ها به دول انگلیس پای می کوبند و بلآخره کیها خاینینی ملی هستند تا مردم بفهمند که مقصر اصلی بربادی افغانستان که ها هستند؟ پشتون ها یا اقوام غیر پشتون مخصوصآ هزاره ها؟!
-
- +0
-
-
...
-
- +0
-
-
...
قرار گزارشات واصله ازسفارتخانه های افغانستان دردهلی جدید ، ریاض ، برلین ، سرکنسلگری ها درکویته ، مشهد ، پشاور، قرارذیل است .
1-سفارت افغانستان دردهلی جدید : ( شارژدافیران محمدالله )
سفارت افغانستان دردهلی جدید ازصدورویزه برای کارگران کشورهای شرق دور خاصتا نیپالی ازویزه هرکارگرمبلغ چهارصد دالر شروع تاهزاردالر اخذ میگردد . شرکت امنیتی موسسات خارجی درکابل ازکارگران افغانستان منحیث افراد امنیتی استفاده نکرده روی اورده اند به افراد خارجی ازشرق دور شرکت های متذکره دو دلیل را عنوان میکنند
1-کارگران افغان تحمل دیدن خوردن شراب وفساد اخلاقی مسوولین اتباع خارجی که درموسسات وشرکت ها ایفای وظیفه مینمایند ندارند.
2-نسبت به اتباع افغانی انها زیاتر مطیع برای هدایات شان اند.
3-سفارت افغانستان درعربستان سعودی ریاض :
سفارت افغانستان درریاض ( سفیران عزیزالله کرزی )
سفارت افغانستان درریاض ، تعداکثیرازاتباع افغانستان بنابردلایل مختلف خاصتا جنگ های سی ساله با پاسپورت های پاکستانی درکشورهای عربی باالخصوص عربستان سعودی مسافرت کردن ومصروف کاراند که که باگذشت زمان حکومت سعودی پذیرف که افغانها میتواند به عوض پاسپورت های پاکستانی پاسپورت افغانانی اخذ بدارند مشکل اداری انرا ادارات ما طی مراحل میکنند . که قرارگزارشات ناتیدشده تعداد افغانها درحدود چهارصد هزارمیرسد . که روزانه صد ها نفر به سفارت افغانی درسالها پارمراجعه میکردند ، مسوولین قونسلی سفارت بااخذ رشویه نوبت را مراعت ننموده و صدهاهزار دالر بطورنامشروع ازمردم اخذ گردند که متاسفانه تاهنوز ادامه دارد. گفته میشود که اکثرا اتباع افغانستان درسعودی کارگران عادی هستند وتوان پرداخت هزاران ریال سعودی راندارند.
4-سفارت افغانستان دربرلین ( شارژدافیران خانم فرشته)
سفارت فغانستان دربرلین ، تعداد اتباع کشورعزیز ما افغانستان که درالمان زنده گی میکنند ازمدتها پناهنده گی شان پزیرفته نشده بود زمانیکه پناهنده گی شان بعد ازسالها مورد تائید مقامات المانی قرارمیگیرد وازجانب حکومت المان بمنظورطی مراحل نهای وصدورپاسپورت برای ایشان مطالبه سند نداشتن جرمی ومجردی ویانکاحنامه را مینمانید که سفارت افغانستان ازصدورسند مجردی ازدوصد ایروشروع الی نوصد ایرو اخذ میدارند وهمچنان ازصدورسند مجرد بودن ونکاحنامه ازپنجصد الی هشصد ایروا خذ میدارند درحالیکه قیمت سند مجردی ونکاحنامه 25 دالر میباشد .
2 موضوع دوم تعداد ازپاسپورت هایکه قبلا به یک نام اجازه زنده گی وکاررا داشتن درسعودی ازان منصرف اسناد قانونی شان را به اشخاص دیگر به فروش میرسانند که پاسپورت های شان درسفارت افغانستان درریاض عکس وشهرت شان دربدل هزار تا سه هزار دالر امریکای تبدیل میگردد.
5-سرکنسلگری کویته ( کنسل ان محمدداوود محسنی فراهی )
تعداد ازهموطندان مهاجرخاصتا مردم هزاره ما که ازسالها بدینطرف درسفارتخانه های کشورهای خارجی وکمیشنری السترالیا ثبت نام پناهنده گی کرده اند وبعد ازمدت ها برای تعداد انها سند ازجانب سفارتخانه های کشورهای خارجی وکمیشنری استرالیا داده میشود تا اسنادیکه ضروت است تهیه کنند که ازجمله نکاحنامه وپاسپورت است .
زمانیکه به سرکنسلگری افغانستان درکویته مراجعه میکنند ازصدورنکاحنامه ازسی هزارپاکستانی الی پنجاه هزاراخذ میدارد وازصدورپاسپورت ازپنجصد الی هشصد دالر باید به سرکنسلگری بپردازند درحالیکه قمیت کتابجه صدورپاسپورت 25 دالر امریکائی ونکاحنامامه 25 دالرامریکااست.
6-سرکنسلگری افغانستان درمشهد ( سرکنسل ان عبدالجمیل پروانی )
سرکنسلگری افغانستان درمشهد ازصدورویزه برای راننده گان ایرانی که قیمت 40 دالراست انرا دوصد تا چهارصد ایرو اخذ میدارند وحتی دربعضی ازموارد پول سه ماهه ازمتقاضی اخذشده اما درکتاب ثبت شان مبلغ یکماهه درج شده است که به همین جرم یکی ازدبلومات ان به خارنوالی کشانیده شده است اما متاسفانه تاهنوز ان سرکنسلی به این عمل شان ادامه میدهند.
7-سرکنسلگری افغانستان درپشاور( سرکنسل ان خلاف قانون محمد اقبال بارکزی سکرتردوم سفارت افغانستان دراسلام اباد که درزمان طالبان سکرتر ملامحمد حسن اخند سرپرست خارج بوده است میباشد)
ازانجائیکه مراجعه دران سرکنسلگری نهایت زیاد بوده است نظربه شناخت وروابط سوال برانگیزمجنون گلاب شازژ دافیربا کبیرفراهی معین وزارت خارجه بخاطرجمع اوری پول سکرتردوم را که مورد اعتماد ااقای گلام است تعین گردیده است که ازصدورهرپاسپورت ازدوصد دالر تا شش صد دالر رشوت اخذ میدارند حتی برای انعده ازاتباع پاکستان که درسالهای قبل تحت نام افغان به به کشورهای اروپائی وامریکای پناهنده گی داد ه اند وخودش شان پزیرفته وبرای اعضای خانواده های شان پاسپورت ضورت دارند که دربدل سه الی پنج هزاردالر امریکای هرخانواده ان پاسپورت افغانستان صادرمیگردد.
ادامه دارد .
عبدالستار
-
- +0
-
-
...
-
- +0
-
-
...
-
- +0
-
-
...
به باور من عفو رهبران طالبان که عفو ایشان حق مردم این کشور است و دوباره پیوستن آنها به حکومت افغانستان ( حکومتی که در اثر جد و جهد مجاهدین سر به کف افغانستان به میان آمد)ضربه محکمی به پیکر جهاد و مقاومت مردم این مرز وبوم است.
من از این عملکرد آقای کرزی شدیدآ نگرانی خود را ابراز نموده و آن را تقبیح مینمایم
-
- +0
-
-
تحلیل تان بسیار دقیق و درست است ولی بهتر میشد اگر در باره ای نقش انگلیس یک کمی بیشتر صحبت میکر دید . جای دارد تا نقش برادران پنجشیری ما مانند عبد الله عبدالله، قانونی و احمد ولی مسعود در خدمت انگلیس صحبت میشد. همه میدانیم که آقای عبد الله پس از 11 سبتمبر با انگلیس ها مستقیما در تماس بودند، همچنان آقای احد ولی که در آن زمان در سفارت افغانستان بحیث شارز دافیر ایفای وظیفه مینمودند از انگلیس مستقیما هدایت میگرفت و یکی از هدایات انگلیس برای اینها دور کردن استاد ربانی از قضایای همان روز ها بود که تا حدی این برادر ها موفق هم شدند. خدمت دوم احمد ولی مسعود لابی کردن به آوردن کرزی در میان سران پنجشیری بود که این کار بخوبی انجام شد. اگر به گزارشهای جان سمپسن ، گزارش گر BBC که در کابل بود این ادعا را ثابت میسازد . در آوردن طالب ها و گلب الدین حکمتبار همه این برادر ها سهم بارز خود رااز همان آغاز ایفا نمودند، و نا گفته نماند که آقای مارشال فهیم سابقه حزب سلامی به رهبری حکمتیار را دارد و هم اکنون کانال های ارتباطی آقای فهیم با حکمتیار ایجاد شده و ایشان برای آوردن حکمتیار دست به کار اند. خوب میشد اگر در تحلیل تان همه این ابعاد قضیه را مد نظر گفته به نتیجه میرسیدید.