زبان همزمان با پیدایش انسان به وجود آمده، هم وسیله افهام و تفهیم بین انسانهاست و هم ماده تفکر و دانش و هم ابزار انتقال اندیشه تجربه و فرهنگ. انسان با زبانش زاده می شود و اندیشه خود را از طریق زبان به دیگران منتقل می کنند. زبان ظرف خلاقیت و جوهر اندیشه آدمی و معرف هویت تاریخی آن است. زبان به مثابه یک پدیده اجتماعی و زنده ابزار اصلی تفکر و افرینش، نقش مهمی در تحولات زندگی اجتماعی، رشد هویت فردی و ادامه حیات دارد. به سخن زبان شناس نامی معاصر، نوآم چامسکی، زبان ابزار آزادی بیان و اندیشه را در دست انسان می گذرد.
مطلب فوق را میتوانید در دو بخش مطالعه کرد: بخش اول | بخش دوم
نظرات
گاهی به لفظ دری و گاهی به شعر دری